Tê gotin ku wextekê bi navê Juan-Juanan gelek hebûye, gelekî bêûjdan û bêrahmet. Ev gel, welatê Sarı-Özek’ê dagirdikin û kesê ku dîl digrin, îşkenceyeke ku nayê aqila bi wan dikin. Carna van hêsîranan difroşin welatên cîranê xwe. Tê gotin ku evana bextiyarbûn ku dihatin firotin, lewra îşkenceyek mezin û ecêb, …

teredîniya xwe li min girtiye destarê hestan digerîne bi destên ji tiliyên ziravik bûyî   mûyên derbekevnare ji ardê minî lihevketî bi hurbînî te dineqînîn   çîroka bingeh qedîm ji tiliyên destargêr bi awazeke şêrîn bayekî birûskî dide destpêkirin   rûyê erdzemînê kirasê xwe yê nû bi awaza dilê evîndariyên …

Şekir ku wekî tiştê li Herêma Kurdistanê herî zêde tê bikaranîn e, dema kêm be di aliyê derûniyê de ne baş e, lê dema zêde be jî dijminê hinavan e. Li Herêma Kurdistanê, li gorî parçeyên din şekir zêdetir tê bikaranîn. Pisporên tenduristiyê dibêjin ev ne baş e. Li gorî lêkolînan, şekir …

Di mezinkirina zarokê de gava yekem ew e ku zarok bi mîhrîbanî, xweyxislet, bi dê û bavê xwe re di jîngeheke bi aram de werê mezinkirin. Tiştekî xwezayî ye ku dê û bav zaroka xwe perçeyek ji xwe bihesibînin û bixwazin di derheqê jiyana wî/wê de her tiştî bizanin. Lê …

loo hevalo! ka bêje tu niha li ku yî ma nayê bîra te ew rojên di nav nivînekê de   ez zanim tu niha ji min dûrî dîsa jî bîne ber çavên xwe xewnên me yek bûn ma ne wilo di wan rojên di hucreyekê de   rûyê te yî …

Kovara Dilopê ku newrozê dest bi weşana xwe kiribû bi jimara xwe ya dûyem derket. Dilop di jimara xwe ya gulan û pûşberê de wek jimara yekem bi nivîsên taybet û cûda derket pêberî xwendevanên xwe. Dilopa ku du mahan carekê tê weşandin bi jîmara xwe ya nû wek mijara …

li deryayên nenas masîgirek im di keleka çîtikî de bi darebêran bi hêrsa berhevkirina goştê bi dasîk ji xwe diçim mil diçin û tên çav li deryayê zîqkirî ne li şopa beriqîna avê digerin ber bi êvaran asê dimînin av, awêneya rojê ye li wir koçberiya min e ev hunê …

gelo kengê gerdûn roj da ango zayîn bi rojê hat tevlêhevî xwe dabû der erd qelişî, xaz teqiya toz û dûmana ewrên reş çawa bi demê re çû alî bê şik xweza xwe kir jiyan pêşî lehî rabûn paşê jîn hat ser erdê xizan bi salên dirêj û bê temen …

kela rojê bi rûbara dilê min hênik dibe dîcleya berdirêj li hemû cihên şax daye bê meylî dicoşe Heskîf abîdeya dîrokî ye li ser dicle şax vedaye ew hewara xelasiyê dike ji devên cinawiran bi tilisma xwe ya kevneşopî ew qîrîneke dengketî ye di vê havîna ku bi şewqa rojê …

Hevalên hêja û birûmet! Her çiqas ku hemû gelên cîhanê wekî xwişk û bira û tevahiya mirovahiyê jî wekî malbateke mezin dibînin jî her gel û civak xwediyê çandeke cuda û xweser e. Cudabûna her çandê, rengînî û dewlemendiyeke gerdûnî dide çanda mirovahiyê. Û her çand jî hêjayî peresîn, geşedanî …