Şemî , 31 Tîrmeh 2021

Di Mezinkirina Zarokan De 20 Qaîdeyên Zêrîn

  1. Di mezinkirina zarokê de gava yekem ew e ku zarok bi mîhrîbanî, xweyxislet, bi dê û bavê xwe re di jîngeheke bi aram de werê mezinkirin.
  2. Tiştekî xwezayî ye ku dê û bav zaroka xwe perçeyek ji xwe bihesibînin û bixwazin di derheqê jiyana wî/wê de her tiştî bizanin. Lê dive ji jiyana zarokê ya taybet re jî rêzgiritina wan hebe û fersendê bidinê ku xwe azad bifikirê.
  3. Divê dilşadiya zarokê ne li pêşiya dilşadiya dê û bav be, lê di navbera dilşadiya herduyan de aheng hebê.
  4. Li şûna dê û bav zaroka xwe ji hemû zehmetiyan biparêzin, divê wî/wê hînî hesta pirsiyariyê û bi hev re çereser kirina zehmetiyan bikin.
  5. Li şûna barê malbatê dê û bav tenê bikişînin, divê dê û bav komeke ku zarok jî di nav de ava bikin û pirsiyariyan û jiyanê parve bikin.
  6. Li şûna dê û bav, zaroka xwe ji karên zehmet, westîner biparêzin, divê peywira zaroka xwe ji jiyanê re amade kirinê bigirin ser milên xwe.
  7. Dive dê û bav, pirsgirêkên zarokên xwe gûhdar bikin, Li çareseriya pirsgirêkan bi zaroka xwe re bigerin.
  8. Dive dê û bav, hêvî bikin ku zarokên wan qaîdeyên dê û bavê wan dixwazin bînin cih, lê Dive ji bîr nekin ku mafê zarokan ê ji qaîdeyan nerazîbûnê heye.
  9. Dive dê û bav, weke li yekî/yeke mezin gûhdar dikin li zaroka xwe gûhdar bikin lê belê dive hêvî nekin ku zaroka wan weke yekî/yeke mezin tevbigerê.
  10. Heke şîret û dîsîplîn nerm û domdar be dê xweybandor be û dive giringiya di şîretê de mînak bûnê newe ji bîr kirin.
  11. Divê jiyana zarokan a civakî û hevalên wan ji nêz ve were şopandin lê divê zêde mudaxale newe kirin.
  12. Li şûna dê û bav, zaroka xwe di pira jiyanê re derbas bikin dive wî/wê hîn bike ka dê çawa di wê pirê ve derbas be.
  13. Dema dayîkek bi zarokên xwe ve eleqedar bibe, dibe ku xwe weke di xenî de hepsî bûbe û hatibe girtin bifikire. Ev xwezayî ye. Lê dive dê û bav ji bîr nekin ku mirovên ji bûyerên ji rêzê zewqê distînin û ahenga azadî û pirsiyariyê digirin dilşad dibin.
  14. Dive dê û bav, rola dê, bav, hevjîn, karsaz hemûyan cihê lê hewce bînin cih. Dive rolên xwe yên cuda di warên cuda de bijîn.
  15. Dê û bav ne peywirdarin ku bi fikrên zaroka xwe yên veşartî zanibin. Dive ji zarokê re qadeke xweser were berdan û fersend jê re were dayîn ji bo dikaribe biryarên xwe ew bi xwe bide.
  16. Dibe ku dê û bav carinan ji zaroka xwe aciz bibin û dengê xwe bi wan de bilind bikin. Lê belê a girîng ew e dûv re ku ayîl be dive karibe lêborîna xwe bixwaze û xwe rexne bike.
  17. Heke hûn ewqasî mijûl bin ku nikaribin pirsên zarokê yên nediwext de bibersivînin jî dive dûv re hûn demê ji bo wî/wê veqetînin û pê re eleqedar bibin.
  18. Divê newe ji bîr kirin ku hezkirin, eleqe (peywendî), rêzdarî, sebr û bawerî di perwerdehiya zarokê de peyvên efsûnî ne.
  19. Divê sebr ji bo armancê be, zaroka ku her daxwaziya wî/wê were pêkanîn dê bibe “xweperest” (egoîst), zaroka ji her daxwaziya wî/wê re “na“ were gotin dê bibe zarokeke rikdar (serhişk).
  20. A herî girîng jî ew e ku dê û bav zaroka xwe hînî nirxên mirovî û empatiyê bikin. Dive were zanîn ku mirovê îdeal ew e ku ji xwe bidest guhertina cîhanê bike.

Çavkanî/Nivîskar: Prof. Dr. Nevzat TARHAN                                    

WERGÊR: CEMAL ŞINGAR

About Ridwan Xelîl

Check Also

Zarokên ku bi bavên xwe re dilîzin jêhatbûna otokontrolê pêş dixin

Li gorî lêkolînek Zanîngeha Cambridge, lîstikên çalak, ên ku bav timûtim tercîh dikin, di salên …

Bersivekê Binivîsêne

Epeyama we nayê weşandin. Qadên pêwist bi * hatine nîşandan.