ÇandName Li pey şopa bav û kalan…
(Kullîyatê Rîsaleyanê Nurî Ra)
Çend rojî ra ver, yew meymanê mi, mi ra persa. Esasê a persa şikdarini no yo. “Cenet û Cehenem gelekî durî yî. Hadê, ehlê Cenet lutfêîlahîyî reyra sey virsoy û Buraqî firrenî, heşîr ra vîyarenî, şonî Cenet. Labelê, ehlê Cehenem, cismê xoyê giran û binê barê guneyanê pîl û giranan de go senî şêrî? Kamcîn wasita reyra?”
Hayo, çîyo ke ame vîr, no yo: Senî ke, mesela, Amerîka de, heme milet silayîya yew kongreya pêroyî/ umûmî bibo, her milet keştêya xoya girdi wenîşeno şono uca; o tewir zî, behro hera ê kaînatî de, Kureya Erzi ke yew serri de banderbeyeyê yew seyehetê dergî ya ke, vîst û panc hinzar serrî rameno, ahalîyê xo gêna şona, înan meydanê mehşer de rokena. Hem, her hîris û hîrê metre de yew derece zîdêyayîşê tani, delîley keno ke, adiro ke merkezê Erdî de yo, û seke hedîs de vajîyayo, dereceyê ey dereceyê adirê Cehenemî de yo, di sey hinzar derece tana ey est a û goreyê rîwayeta hedîsi dunya de û berzax de tay wezîfeyanê Cehenemê girdî ca ano, Kureya Erzi, nê adirê xo rokena adirê Cehenemî mîyan. Dima, emrê îlahî reyra, vurîyêna bena şeklêko dahîna rind û baqî, menzîlanê alemî axretî ra bena yew menzîl.
(Mektubo Hêrîyînî ra)
Bedîuzzeman Se’îdê Nursî
Açarnayox: Serdar Bedirxan
