ÇandName Li pey şopa bav û kalan…
Her çend veqetîn/hev berdan dikare dijwar xuya bike jî, ew di heman demê de derfetekê pêşkêş dike ku hûn xwe ji nû ve kifş bikin, hêzê bistînin û ji nû ve dest pê bikin. Hûn guman dikin ka hûn kî ne ji ber ku piraniya nasnameya we bi kesekî din ve girêdayî bû. An jî dibe ku we di sala borî de dema ku we rola lênêrîna kesekî din girt ser xwe, xwe paşguh kiriye û ji bîr kiriye ku meriv tenê bi xwe çawa dinêre. Rêyeke ji vê rewşê û vegera nav xwe heye. Hemî li ser pêşxistina adetên nû ye. Li vir heşt awayên bibandor hene ku hûn xwe piştî veqetînê ji nû ve kifş bikin da ku di vê rêwîtiyê de rêberiya we bikin!
Hûn di zarokatiya xwe de dest bi pêşxistina jêhatîyên têkiliyên xwe dikin. Ev pêvajoyek jiyanî ye ku dihêle hûn bi xwe re qebûl bikin û dilovan bin, xwe ji bo bidestxistina armancên xwe bihêz hîs bikin, wekî xwe bi xwe re rastîn tevbigerin, û bi rastî hemî kêf û dilşikestinên jiyanê hîs bikin. Lêbelê, her ku hûn mezin dibin û têkiliyên tevlihevtir pêş dixin, tişt dikarin hinekî nezelal bibin.
Terapîst Imani Wilform rave dike, “Gelek caran, mirov di têkiliyên xwe de cureyek girêdayîbûnê pêş dixin, û dihêlin ku perspektîfa an evîna hevjînê wan wan diyar bike.” Li vir çend rê hene ku hûn dikarin fêr bibin ku hûn ji nû ve pêşanîyên xwe bidin:
Hîn jî ji ber gotinên neyînî yên kesên din, ji bernameya xwe ya bijare dûr dikevî? Êdî bes e!
Dem hatiye ku tu biryarên xwe bi xwe bidî.
- Tu bi rastî ji çi hez dikî?
- Gava tu ne hewce yî li ber çavê kesî bitirsî yan şerm bikî, çi tişt kêfxweşiyê dide te?
- Dema tu bi tenê yî û kes temaşe nake, tu berê xwe didî kîjan pirtûk, fîlm, stran yan çalakiyan?
Bila tercîhên te yên te bin, ne yên kesên din.
Eger îlham, dem û dîsîplîna we hebe, beşdarî kursekê bibin ku bala we dikişîne. Eger ne wisa be, pirsgirêk tune – li her quncikê gelek derfetên fêrbûnê hene ku dikarin ji we re bibin alîkar ku hûn heweseke nû pêş bixin. Pirtûkekê bixwînin, li podcastên nû guhdarî bikin, hobiyek nû dest pê bikin. Fêrbûna tiştên nû dikare kapasîteya mêjî û bextewariyê zêde bike, di heman demê de fêrbûna jêhatîyên nû bawerî û xwebaweriyê ava dike.
Piştî ku hûn neçar man ku di pandemiyekê de bijîn, eşkere ye ku gelek sedemên derbasdar ji bo fikaran hene. Dibe ku hûn ne wekî berê serpêhatîxwaz in. An jî dibe ku demek dirêj bi kesên din re karantînakirin bandor li ser hesta we ya serxwebûnê kiribe. Ji ber tirsê dûrketina ji tecrûbeyên nû dikare girêdana we bi xwe re rastîn asteng bike. Bi hevalek an terapîstekî/ê re li ser fikarên xwe yên li ser ceribandina tiştên nû biaxivin. Ev axaftin dikare ji bo kêmkirina tirsê an jî bidestxistina perspektîfek li ser xetereyên rastîn bibe alîkar.
Her ku tu li wê derê bimînî, laşê te otomatîk dixwaze “tişta kevn” bike.Lê belê: Xweza yek ji wan çend tiştan e ku bi rastî stresê kêm dike û hişê te paqij dike (ev yek bi lêkolînên zanistî jî hatiye îspatkirin).
Ne hewce ye tu bibî “evîndarê daristanê” jî – tenê 15 deqîqeyên bi hewaya paqij bes e.Îro biceribîne: Derkeve derve, bêyî telefonê, 15 deqîqeyan bimeşe yan rûne. Bila ba û ronahî rûyê te keve. Binêre ka piştî 15 deqîqeyan hişê te çiqas zelaltir û dilê te çiqas aramtir dibe.
Piştî ku demek dirêj li ser hestên yên din sekinî, dem hatiye ku hûn demekê ji bo yên xwe veqetînin. Nivîsandina serpêhatî û hestên xwe dikare bi du awayan bibe alîkar. Ya yekem, derxistina ramanên xwe ji serê xwe û danîna ser kaxezê dihêle hûn hestên xwe pêvajo bikin. Ya duyemîn, hûn dikarin li nivîsên rojane an yên hefte an mehan berê binêrin da ku bibînin ka we van hestan di demên berê de çawa pêvajo kirine. Ger nivîsandin ne tiştê we ye, li şûna wê hewl bidin ku xêz bikin an kolajek çêbikin. Ji bo xweîfadekirinê qaîde tune ne.
Eger hûn di meditasyonê de nû ne, ne hewce ye ku hûn pêşî jêhatîbûnek pêş bixin. Meditasyon tenê derbaskirina demekê bi tenê bi ramanên xwe re ye. Beşa herî baş ew e ku hûn dikarin wê her dem, li her deverê û bi her awayî ku hûn dixwazin bikin. Ev pratîka hêsan tenduristiya derûnî ya giştî baştir dike, alîkariya we dike ku hûn çêtir razên, berhemdartir bin û ji kesên li dora we re dilovantir bin.
Xwe-lênêrîn dikare têgehek bi wateyeke berfireh û gerdûnî be, lê di heman demê de ji bo her kesekî dikare wateyeke pir taybetî jî hebe. Bi kurtasî, xwe-lênêrîn her tişt e ku enerjiya we nû dike, alîkariya we dike ku hûn xwe bi xwe ra rastîn û bi heybet pîroz bikin, û alîkariya we dike ku hûn xwe di warê derûnî û fîzîkî de çêtirîn hîs bikin. Xwe-lênêrîna baş di heman demê de alîkariya we dike ku hûn têkiliyên saxlemtir bi yên din re ava bikin dema ku hûn fêm bikin ka hûn çawa têrbûnê dibînin.
Dilovanî ji xwe-lênêrînê cuda ye. Dilovanî tê wateya ku hûn gotinên xweş û jestên teselîkirinê yên ku hûn ê ji bo hevalekî ku di demek dijwar re derbas dibe pêşkêş bikin, ji xwe re pêşkêş bikin. Ev di heman demê de tê wateya ku hûn xwe ji ber ku hûn hewcedarê kesekî din in sûcdar nekin. Her çend fêrbûna ji nû ve danîna pêşanîyên xwe carinan dikare wekî xweperestiyek neyînî were hîskirin û bibe sedema hestên xwe-şikandinê, ku berevajî dilovaniya xwe ye. Dem û cîh bidin xwe da ku hûn tiştan fam bikin.
Eger hûn hîs dikin ku hûn bi awayekî ji ber ku têkiliyek bi dawî bûye an jî hûn demek dirêj tenê ne, bi awayekî têk çûne, guhertina perspektîfa xwe dikare bibe alîkar. Bêyî ku rewşa têkiliya we çi be, balkişandina ser xwe rêyek baş û derbasdar e ku hûn di jiyana xwe de mezin bibin û geş bibin.Eger hûn nirxên xwe yên kesane bizanin û wan bidin pêşiyê, mirovên ku di jiyana we de tên û diçin dê hesta we ya xwe nehejînin. Wilform dibêje, “Divê em awayê ramana xwe biguherînin. Hûn bextewariya xwe bi xwe diyar dikin. Ji bilî me, kesek din berpirsiyarê bextewariya me nîne.”Ji bo ku hûn di tevahiya jiyanê de li ser bextewariya xwe kontrol bimînin, van serişteyan bişopînin û car caran van pirsan ji xwe bipirsin:
Gelek sedem hene ku hûn dikarin xwe ji kesayetiya xwe qut hîs bikin, wek mînak windakirina hevalekî nêzîk an endamekî malbatê an jî dawiya têkiliyek ku jiyana we demekê diyar kiriye. Hûn dikarin gavan bavêjin da ku hûn ji nû ve pêşanîyên xwe bidin pêşanî û balê bikişînin ser ji nû ve girêdana bi kesê ku hûn wekî takekes in. Pêşxistina adetên lênêrîna xwe ya domdar dikare bibe alîkar ji bo hestek saxlem a xwe, bêyî ku di têkilî/jiyana we de çi diqewime. Terapiya profesyonel jî dikare bibe amûrek ecêb ji bo mezinbûna kesane an di dema veguheztinên bi taybetî dijwar de.
