Kurteçîrok nivîsandin hunereke xweş e ku bi çend gavên hêsan û bi xeyalê te yê azad dest pê dike. Em ê bi awayekî xwezayî û zelal rave bikin ku tu çawa dikarî dest bi nivîsandina kurteçîrokekê bikî.
Pêşî, tiştekî ku dilê te lê dixe bibîne; dibe ku ew bîranîneke te, kesekî ku te nas kiriye, an tenê wêneyekî ku di hişê te de derketiye holê be. Ev ê bibe tovê çîroka te. Mînak, heger tu li dara ku di nav bahozê de radiweste bifikirî, dibe ku çîrokeke li ser têkoşîn û hêviyê ji vê yekê derkeve.
Paşê, biryar bide ka kî dê di çîroka te de bibe leheng. Ev karakterê te yê sereke ye; ne hewce ye pir tevlihev be, lê divê xwendevan bi rêya wî/wê tiştekî hîs bike. Bifikire: Ev kes kî ye? Çi dixwaze? Çi li pêşiya wî ye? Dibe ku ew ciwanek be ku dixwaze ji gundê xwe bireve, an jî pîrejinek be ku li bîranînên xwe digere.
Niha, çîrokeke piçûk ava bike. Kurteçîrok ne hewce ye dirêj be, lê divê destpêkek, cihê ku tiştek diqewime û dawiyekê bihewîne. Destpêkê cîhana çîroka te û karakterê te nas bike; mînak, “Rojekê, Baran li ber pencereya xaniyê xwe yê kevn rawesta û li dûr temaşe kir.” Piştre, tiştekî bide qewimandin—dibe ku ew biryarekê bide, bi kesekî re rû bi rû bimîne, an tiştekî winda bike. Di dawiyê de, çîrokê bigihîne cihekî ku xwendevan hîs bike tiştek qediyaye an guheriye, bêyî ku her tiştî zelal bikî—carna hêviyek an pirsek di hişê xwendevan de hiştin xweştir e.
Zimanê xwe yê xwezayî bi kar bîne; ne hewce ye bi gotinên giran binivîsî. Bila axaftin û vegotin wekî te an kesên li dora te be, da ku çîrok zindî bibe. Hişê xwe bi hûrguliyan xemilîne—dengê baranê, bêhna axê, an şewqa ronahiyê—ji ber ku ev tişt xwendevan dikişîne nav çîrokê.
Dema nivîsandinê, zêde li ser “rast” an “çewt” bûnê nefike; tenê binivîse û bihêle xeyalê te biherike. Piştî ku temam kir, dîsa bixwîne û bifikire: “Ev çîrok tiştekî dibêje? Ma ez jê hez dikim?” Eger erê, te serkeftî ye. Heger na, tiştekî biguherîne—dibe ku dawî, dibe ku karakterek nû lê zêde bikî.
Eger tu destpêkê tengasiyê bikişînî, bi pirsekê dest pê bike, mînak: “Çima ew her roj li wê rêyê dimeşiya?” û bihêle çîrok bi xwe bersivê bide. Bi vî awayî, hêdî hêdî kurteçîrokeke te ya taybet çêdibe.
Çandname
