Di têkiliyeke evînî / zewacê de nîşanên bêwefayiyê / sadaqatê (an jî gumanên xurt ên wê) gelek caran ne yek tiştekî mezin e, lê bi gelemperî guhertinên piçûk û domdar in ku bi hev re tên dîtin. Ev nîşan ne her tim 100% delîl in (dibe ku sedemên din jî hebin, mîna stres, pirsgirêkên tenduristiyê an kar), lê ger gelek ji van bi hev re xuya bibin û bi awayekî nû derkevin holê, wê demê îhtîmala bêwefayiyê pir zêde dibe.
- Pir zêde parastina telefon / komputerê
Tim şîfreya nû datîne, telefonê tim li ber xwe digire, ekranê ji te vedişêre, peyamên kevn jê dibe, notîfîkasyonan digire, di lawaboyê de pir dirêj dimîne bi telefonê … - Guherînên di nêzîkbûna hestyarî de
Ji nişka ve sar dibe, kêm diaxive, ji hevjînê/a xwe re nabêje “ez ji te hez dikim”, ji plansaziyên pêşerojê dûr dikeve, an jî berevajî: zêde nêzîk dibe (mîna sûcdariyê vedişêre). - Guhertinên di jiyana zayendî de
An kêm dibe (ji ber ku enerjiya xwe li cihê din xerc dike), an zêde dibe (ji ber sûcdarî an jî tiştên nû hîn bûye), an jî awayê wê diguhere (tiştên nû dixwaze bêyî ravekirinê). - Derengmayîn, windabûn an jî bê bersiv mayîn
Pir caran “li kar dereng maye”, telefonê nabîne, li cihên ku berê bersiv dida niha “ez ê bigirim” dibêje, gelek caran bêyî agahdarkirinê winda dibe. - Guherîna li xwe (zêde xweşbûn an eleqeya nû li xwe xuya dike)
Niha zêde sporê dike, cilên nû dikire, bîhnxweşiya nû bi kar tîne, porê xwe biguherîne, bêyî sedemek zelal. - Bêaqilbûn, hêrsbûna zêde an şerên piçûk
Ji tiştên biçûk hêrs dibe, rexneyan li te dike, an jî berevajî pir dilovan dibe (sûcdarîya/ê vedişêre). - Tawanbar kirina te bi bêwefayiyê (projeksiyon)
Gelek caran yê ku bêwefa ye, dest pê dike ku ji te bipirse “tu bi kê re yî?”, an te bi guman dike — ev awayekî parastina xwe ye. - Guherînên di aboriyê de
Mesrefên xerîb (otel, xwarinên derve, diyariyên nenas), pereyên winda, an jî kêmkirina ravekirina mesrefan. - Dost / derdor guherî
Dostên kevn kêm dibin, kesên nû tên (ku tu nas nakî), an jî dostên wî/wê niha ji te sar dibin. - Hesteke xerîb a hundirîn (intuition)
Gelek caran dilê mirov pêşî hîs dike ku “tiştekî xelet e”. Ger ev hest bi nîşanên din re were, pir caran rast derdikeve.
Tiştên herî girîng:
Ev nîşan bi tenê guman in, ne delîl in. Gelek ji wan dikarin ji ber sedemên din jî çêbibin (depresyon, krîza navînî ya temenî, pirsgirêkên kar…). Lê ger 3-4 an jî zêdetir bi hev re bên dîtin û ev guhertin ji nişkave û domdar bin, wê demê divê mirov bi awayekî vekirî biaxivin.
Pêşniyarên pratîk:
- Bi awayekî aram û bê sûcdarkirinê bipirse (“Min ferq kir ku di demên dawî de em kêm nêzîk in, ez xemgîn im, tu dikarî bêjî çi diqewime?”)
- Li benda bersiva wî / wê bin — ger derewan bike, bêparêz be an hêrs bibe, ev jî nîşanek din e.
- Ger guman pir xurt bûn, terapiya hevjînanan jî axaftineke rastîn bifikire.
Serdil Emîrxan
ÇandName Li pey şopa bav û kalan…