Tu helbestî

Tu helbestî tijî hestî li nîgara min bestî

nizanim çima min didî westî li çerxa hêvîyên mestî

Helbestî, mebestî, li wê rojê tîna xwe didî hestî

ji kûr ve dinalim ez jibo wê, dîdara dilperestî

Tu helbestî bo te şagirtim, qelem li dest xêzdikêşim

liser rûpelên dil; navê te dineqşînim wek gul

dixwînim wek bilbil bi zarê nivişta wêjeya ji dil

li parzemîna derûnê de,li peyê şopa te çav digerînim

carek were bi deng were,

carek were bi his were

carek were bi ken were

carek were bi xweşbînî were

were bi gul were

çavên xwe ên bi kil were

rûyê xweyê zozanî were

bi qefayên ber singa xwe were

bi baxû bistan û mêrgû gelîyîn xwe were

liser hestê bedewîya dil aramîya xwe bi Aştî were

were welatê rojû agir zozanê erdexan û şerefdînê were

were liser pîvanên bedewîya birca belek li cizîrê were ..

liber bilindayîya çîyayê Agirî wek ar hilbe were

Tu yî helbest wekî helwesta xemên min were

were wek sîpan, bi xweşîya bedewîya  çîyayê bilêcanê were

wek nêrgiza koh û zozanan were,

wek dîdara di paxila qefayê qeşengîyê de were

bi xul xule wek çemû rûbar û bedewîya welatê kurda were

Bi xweşbînîya xwe a wek Amedîye Şeladiz Akrê û Avaşîn were

were Wan û Bedlîs gola wanê şirûşta xewnên helbesta min were

Çav li çarînên qulbenameyên rewş nêrînên kil û birhên bedewîya te me were

 

Bawer Berbang

29-07-2024