Di wext û zemanekî berê da di axurekî da çend ker dijiyan. Rojekê, dahşikekî dev ji xwarina êm berda û roj bi roj zeîf bû. Guhên wî bi berda hatin, tu nemabû ji ber bêhêziyê bikeve erdê. Bavê wî roj bi roj ferq dikir halê lawê wî ne tu hal …
Read More »
ÇandName Li pey şopa bav û kalan…