2.DERS: KÜRT ALFABESİ’NDE TÎP(TÎP)LER Bu Derste Neler Öğreneceğiz? 1-Kürt Alfabesi’indeki Tîpler ve Karşıladığı Sesler 2-Kürt ve Türk Alfabelerindeki Tîplerin Sessel ve Şekilsel Farkları 3- Tüm Tîpler için Örnek(Mînak)ler   J Kurdî’de harflere, “tîp” denir. Kimi dilciler tîpe, “herf” demektedir. Her iki kullanım da, doğrudur; ancak biz “tîp” olarak kullanmayı tercih ediyoruz.   Aa Tîpî: Bu …

Kürt Alfabesinde Harfler – 2

2.DERS: KÜRT ALFABESİ’NDE TÎP(TÎP)LER

Bu Derste Neler Öğreneceğiz?

1-Kürt Alfabesi’indeki Tîpler ve Karşıladığı Sesler

2-Kürt ve Türk Alfabelerindeki Tîplerin Sessel ve Şekilsel Farkları

3- Tüm Tîpler için Örnek(Mînak)ler

 

J Kurdî’de harflere, “tîp” denir. Kimi dilciler tîpe, “herf” demektedir. Her iki kullanım da, doğrudur; ancak biz “tîp” olarak kullanmayı tercih ediyoruz.

 

Aa Tîpî: Bu tîp, Türkçe’deki “A” ile birebir aynıdır.

Örnek(Mînak): Adar(Mart), Agir(Ateş)

 

Ba Tîpî: Bu tîp de, Türkçe’deki “B” ile aynıdır.

Örnek(Mînak): Baran(Yağmur), Bager(Rüzgar)

 

Cc Tîpî: Bu tîp de, Türkçe’deki “C” ile aynı sestedir.

Örnek(Mînak): Cîran (Komşu), Colemêrg (Hakkarî)

 

Çç Tîpî: Bu tîp, kimi zaman Türkçe’deki ile birebir aynı olduğu halde, kimi yerlerde yumuşar. Yumuşayan “Ç”de ç-c arası bir ses verir.

Örnek(Mînak): Sert Ç: Çil(Aç Göz), Yumuşak Ç: Çil(Kırk)

 

Dd Tîpî: Türkçe’deki “D” ile aynıdır.

Örnek(Mînak): Dest(El), Diran(Dîş)

 

Ee Tîpî: Türkçe’deki “E” ile aynıdır. Ancak kimi zaman Arapçadaki “ع” sesini de verir.

Örnek(Mînak):” عsesini veren; Elok(Hîndî), Normal “E” sesini veren; Endezyar(Mühendîs)

 

Êê Tîpî: Bu tîp aslında Türkçe’de kullanılan bir tîptir. Ancak, Türk Alfabesi’inde 29 tîp içinde yer almadığı için, zamanla kullanımı azalmış, kullanıldığı yerde de şapka bırakılmamıştır. Türkçe’deki; “hayvan yemi” aslında “Yêm” şeklinde, yaban-yabancı anlamına gelen “el” ise “êl” şeklindedir. İşte “ê” sesi, Türkçe’deki “I” tîpîne biraz yakınlığı ile birlikte, Türkçe’deki bilinen uzun “e” ile birebir aynıdır.

Örnek(Mînak): Lev (Dudak), Êzing(Odun-yakacak)

 

Ff Tîpî: Türkçe’deki “F” ile aynıdır.

Örnek(Mînak): Fêkî(Meyve), Fîstan(Fistan)

 

Gg Tîpî: Türkçe’deki “G” ile ayndır.

Örnek(Mînak): Genim(Buğday), Gûz(Cevîz)

 

Hh Tîpî: Tükçe’deki “H” ile aynı olmakla beraber, kimi zaman, Arapça’daki “ح” sesini de verir.

Örnek(Mînak): Türkçe’deki “H”ye benzeyen; Hêk(Yumurta)

Arapça’da yer alan “ح sesini veren;  Hesen(Erkek ismi)

 

Ii Tîpî : Kürtçe’de şekilsel olarak faklılık gösteren bir sestir. Ses olarak Türkçe’deki  “I” ile birebir aynıdır. Ancak bu tîpte, istisnai bir durum vardır. Küçük(hûrdek) yazıldığında; “i” şeklinde; büyük(girdek) yazıldığında “I” şeklinde yazılır. Bu Kürtçe için olmazsa olmaz, önemli bir kuraldır.

Örnek(Mînak): Bizin(Keçî), BIZIN(KEÇÎ)

 

Îî Tîpî:Türkçe’deki “İ” ile tamamıyla aynıdır.

Örnek(Mînak): Îşev(Bu akşam), Îran(İran)

 

Jj Tîpî: Türkçe’deki “j” ile tamamıyla aynıdır.

Örnek(Mînak): Jin(Kadın), Jiyan(Hayat-Yaşam)

 

Kk Tîpî: Türkçe’deki “K” ile tamamıyla aynıdır. Ancak kimi zaman, daha kalın okunur. k-g sesleri arası bir ses verir.

Örnek(Mînak): Normal “K”: Kelem(Lahana), Kalın “K”: Kanî(Çeşme)

 

Ll Tîpî: Türkçe’deki “L”ile ayndır.

Örnek(Mînak): Lewend(Erkek ismi)

 

Mm Tîpî: Türkçe’deki ile aynıdır.

Örnek(Mînak): Masî(Balık), Mamoste(Hoca,Öğretmen)

 

Nn Tîpî: Türkçe’deki ile aynıdır.

Örnek(Mînak): Nan(Ekmek), Nûpelda(Kız ismi)

 

Oo Tîpî: Türkçe’deki “O” ile aynıdır.

Örnek(Mînak):  Doz(Dava), Hevok(Cümle)

 

Pp Tîpî: Türkçe’deki ile ayndır.

Örnek(Mînak): Pir(Çok), Pesin(Övgü,Meth)

 

Qq Tîpî: Bu tîp Arapça’daki “ق” ile hemen hemen aynıdır.

Örnek(Mînak): Qad(Alan-Meydan),  Qelî(Kavurma)

 

Rr Tîpî: Türkçe’deki ile aynıdır.

Örnek(Mînak): Roj(Gün), Rê(Yol)

 

Ss Tîpî: Türkçe’deki ile aynıdır.

Örnek(Mînak): Ser(Baş), Serok(Başkan)

 

Şş Tîpî: Türkçe’deki ile aynıdır.

Örnek(Mînak): Şemî(Cumartesi), Şerm(Ayıp)

 

Tt Tîpî: Türkçe’deki ile aynıdır.

Örnek(Mînak): Tirk(Türk), Şemamok(Küçük kavunumsu kokulu bitki)

 

Uu Tîpî: Kürtçe’deki “U” tîpî, Türkçe’deki “u-ı” seslerinin birleşimini verir. Bu sesi çıkarmak için, önce “u” sonra “ı” sesini bir anda ağızdan çıkarmak gerekir.

Örnek( Mînak): Gul(Gül),  Kurd(Kürt)

 

Ûû Tîpi: Bu tîp de uzun “Û”dur. “U”nun uzunca ve biraz inceltilerek söylenen biçimidir.

Örnek(Minak):  Kûr(Derin), Dûr(Uzak)

 

Vv Tîpi: Türkçe’deki ile aynıdır.

Örnek(minak): Vir(yalan),  Vebir(kesin)

 

Ww Tîpi: İngilizcedeki “W” ile birebir aynı sayılır.

Örnek(Minak): Welat(Vatan), Kew(Keklik)

 

Xx Tîpi: Arapça’daki “خ” tîpine çok yakındır. Türkçe’de buna en yakın ses “Ğ”dir; ancak bu ses bile çoğu yerde; bu tîpten çok uzak kalmaktadır. Tükçe’ye yabancı olan üç ses(X,Q ve W)ten biridir.

Örnek(Minak): Xalis(Erkek adı), Xwesû(Kaynana)

 

Yy Tîpi: Türkçe’deki ile aynıdır.

Örnek(Minak): Yek(Bir), Yekbûn(Tevhid-Birlik)

 

Zz Tîpi: Türkçe’deki ile aynıdır.

Örnek(Mînak): Zevî(Tarla),  Zer(Sarı)

 

Dersler hakkında detaylı bilgi için:

e-mail: bedreddin-i-wani@hotmail.com

twitter: Bedreddînê WANî

 

About Rêvebir

Check Also

Kürt Medreselerinin Öne Çıkan Özellikleri

Kürt Medreseleri’nin bir diğer adı da Şark Medreseleri ya da Batılı halkın kullandığı biçimde Doğu Medreseleri’dir.  Kürt Medreselerinin Öne Çıkan Özellikleri başlıklı yazımızda, Kürtlerdeki medrese oluşumu hakkında bilgiler verip, Kürt medreselerinde öğretilen eğitim metodu hakkında konuşacağız. Kürt Medreselerinin Eğitim Dilinin Kürtçe olmasından ötürü bu medreselerin Kürt Diline katkısa da azımsanmayacak ölçüde çoktur. Ali Ulvi Kurucu’nun ve Kutuz …

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir