Köyün yoksul ama onurlu kadınıydı o. Ömrü boyunca elleriyle çalıştı, başkalarının tarlasında emek verdi, ekmeğini taştan çıkardı. Çocuklarını büyüttü, onları sırtında taşıdı; omuz omuza verdiği bu hayatı bir gün geride bırakmak zorunda kaldı. Zaman geçti, çocukları büyüdü. Ve bir gün kadın, çocuklarını karşısına alıp şöyle dedi: “Evlatlarım, bir fikrim var. Ne dersiniz, kabul eder misiniz? …
Read More »
ÇandName Li pey şopa bav û kalan…