Her roj birîneke nû bi gurmika xwe ve dadilqînim
Û her ku min pişta xwe sparte darekê wê birînê dihêrim
Di nava kolanan de digerim
Tizbîyek ji genim dikim destê xwe
û her ku bîranînên min birçî bûn
Devê wê bi teneyekê digrim…
Bi awayekî metirsîdar hêzdar im
Ewrekî diguvêşim
Û rojên xwe yên zindî binax dikim
Bi pença xwe bi avê digrim
Û piştre bi temamê hêzdariya xwe radizêm
Radizêm û ez xwediyê du dest û du çîp û bîst û pênc salên bi qoçan xwe dajon hev im…
Hêzdar im û ji lawaziyê bêhtirî pêdviya min li ba min heye
Hêzdar im û ji şahiyê henaseyek di sîngê min de heye
Destek ji yên çûyî re diheje
Û lingek jî veniştî û nalive
Û helbestin ku her şev min dihejînin û bêxwe dihêlin…
Hêzdar im û salê du caran dimrim
Carekê roja ku bi gerdûnê dikevim
Û cara dî roja ku tu bê dilovanî destê xwatirxwestinê dihejînê…
Helbest: Malik Medxene (Maykarodo)
Wergerandin ji erebî Majêd a Mihemed
Gotara berê: Dema Hespên Serxweş -I-
Gotara piştî: Li Stenbolê du xwişkên Babanzade: Dîclehan û Neslîhan
Gotarên Têkildar
Tu dixwazî bila Ehmedê Xanî mamosteyê te be?
