Mirov di malbatê de gava yekem a cîhanê davêje; li wir hînî bawerî, hezkirin û parvekirinê dibe. Malbat yekem mala perwerdehiya kesane, stargeha yekem û mamosteyê yekem e. Ger em bixwazin mirovên baş mezin bikin û civakek xurt ava bikin, divê pêşî em ji malbatê dest pê bikin. Ji ber ku malbat ne xurt be civak jî mehkûmî hejandinê ye. Îro, divê em li hember êrîşên cihêreng ên cîhana nûjen ên ku li ser avahiya malbata me têne kirin hişyar bin. Jiyana qirêj a ku ji aliyê çapemeniyê ve tê pêşkêşkirin, girêdanên malbatan ji hev vediqetîne û ciwanan dikişîne nava herikîna qirêj. Mixabin ev êrîş li ser bingehên civakê axîneke veşartî ne.
Lêbelê, malbat emanetek pîroz e, saziyek xwedayî ye. Dema ku Xwedayê mezin me dişîne cîhana îmtîhanê, mal û malbatek ku hem di xweşî û hem jî tengasiyên xwe parve dikin, daye me.
Her çend ev mal dem bi dem ji ber ceribandinan diheje jî, bi sebir û spasdariyê dijî.
Li hember zehmetiyan sebir kirin û li hember bedewiyê jî şikir kirin, şîara bawermend e. Divê neyê ji bîr kirin ku sebir û şikir du stûnên giyanî yên xurt in ku malbatê zindî dihêlin. Xwedê Teala dibêje: “Gelî bawermendan! Xwe û malbata xwe ji agirê ku sotemeniya wê mirov û kevir in biparêzin!” Hişyarî jî tîne bîra me ku divê em çawa vê avahîyê biparêzin.
Îro ger em dixwazin ciwanên xwe ji felaketên wek maddeyên tiryakî, alkol, deîzm û ateîzmê biparêzin, divê berî her tiştî têkiliyên xwe yên malbatî xurt bikin. Zarokên malbatên berdayî û şikestî ji van metirsiyan zêdetir dibin. Bingeha malbatê ku bi hezkirin, rêzdarî û dilsoziyê li hev hatiye girtin, cebilxaneya giyanî û parastina xurt dide ciwanên me. Ji ber ku divê mirov bextewariyê di serî de li mala xwe bigere, ne li derve. Divê yekîtiya zewacê bi hewldan, fedakarî, sebir û dua were parastin, tevî xefikên balkêş û xirabker ên cîhana nûjen.
Malbat ne tenê bextewariyê, di heman demê de têkoşîn, fedakarî, sebir û spasdariyê jî dide mirovan. Jiyan ceribandinek e ku carinan em neçar in ku barên giran hildin ser milên xwe. Carinan di navbera hevseran de nakokî derdikevin; Carinan hevjînek piştî mirina yê din barê mezinkirina zarokên xwe bi tena serê xwe hildigire. Çi dibe bila bibe, mirov malbata xwe hembêz dike û di her zehmetiyê de xwe dispêre Xweda. Lewra Xweda mizgîniya bihiştê dide kesên sebirdar û şikirdar.
Malbat; Dişibe qesra ku di bin êrîşên cîhana nûjen, medyaya qirêj û îdeolojiyên beradayî de ye. Parastina vê kelehê bi dayîna hezkirin, hewldan û wextê pêkan e. Ji ber ku malbat stargehek e ku bi bîhnfirehiyê hatî çêkirin, ku nirxên giyanî lê dijîn. Her ku em li malên xwe, di germahiya malên xwe de aşitiyê bigerin, civak bihêztir dibe û netewe yekgirtî dibe. Divê neyê jibîrkirin ku parastina malbatê tê wateya parastina xwe û pêşeroja xwe.
✍️Îdrîs Gokalp
