Ezmûna Ehlîyetê

Ezmûna ehliyetê ji du beşan pêk tê: teorîk û pratîk. Di beşa teorîk de, divê mirov li ser qanûnên trafîkê, nîşanên rê, aliyên teknîkî yên otomobîlê û rewşên awarte yên ku dikarin di trafîkê de derkevin pêş agahdarî hebe. Di vê beşê de pirsên test tên kirin û divê mirov ji sedî 70 serkeftî be.

Di beşa pratîk de, şofer divê di bin çavdêriya pisporê ehliyetê de otomobîlê bajo. Di vê ezmûnê de, ajotvan divê karibe otomobîlê bi awayekî ewle bajo, parkê bike, di nav trafîkê de bi hostayî tevbigere û hemû qanûnên trafîkê bi cih bîne. Dema ajotvan di her du beşan de jî serkeftî be, dikare ehliyeta xwe bistîne.

Beriya ezmûnan, divê mirov qeydî dibistaneke ajotvaniyê bibe û dersên pêwîst bigire. Di van dersan de hem aliyê teorîk hem jî aliyê pratîk tê hînkirin. Di dersên teorîk de qanûnên trafîkê, nîşanên rê û agahiyên teknîkî yên otomobîlê tên hînkirin. Di dersên pratîk de jî bi alîkariya mamoste, ajotvan hînî ajotin û bikaranîna otomobîlê dibe.

Ji bo serkeftina di ezmûnan de, divê mirov dersên xwe baş bişopîne, qanûnên trafîkê baş hîn bibe û di pratîkê de jî xwe gelek biceribîne. Her wiha girîng e ku mirov di dema ezmûnê de xwe rihet û aram hîs bike û bi stres tevnegere. Çimkî stres dikare bandoreke neyînî li ser encama ezmûnê bike.

Destpêka pêvajoya ehliyetê bi kontrola tenduristiyê dest pê dike. Paşê qeydkirina li dibistana ajotvaniyê, dersên teorîk û pratîk, ezmûna teorîk û di dawiyê de jî ezmûna pratîk tê. Piştî hemû van qonaxan bi serkeftî derbas kirin, ehliyeta ajotvaniyê tê dayîn.

Di ezmûnê de li ser çi baldar bin?

Di ezmûna ehliyetê de gelek xalên girîng hene ku divê em li ser wan baldar bin:

Di ezmûna teorîk de:
– Xwendina pirsê heta dawiyê û baş fêmkirina wê
– Bala xwe baş dayîna ser wêne û grafîkan di pirsê de
– Kontrolkirina demê, lê acele nekirinê
– Pirsa ku em ji bersiva wê ne ewle ne, divê em paşê bihêlin
– Berî radestkirina testê carek din kontrolkirina hemû bersivan

Di ezmûna pratîk de:
– Kontrolkirina rewşa otomobîlê berî destpêkirina ezmûnê
– Sazkirina kursî û neynikên otomobîlê
– Girêdana qayişa ewlehiyê
– Bikaranîna sînyalan di her guhertina alî de
– Parastina mesafeya ewle bi otomobîlên din re
– Bala xwe baş dayîna ser nîşanên trafîkê û îşaretên rê
– Ajotina bi leza normal û li gorî qanûnan
– Parkkirina otomobîlê bi awayekî rast
– Dema pêwîst be, paşve ajotina otomobîlê

Her wiha:
– Divê em xwe rihet û aram bigirin
– Guhdariya gotinên pisporê ezmûnê bikin
– Heke şaşiyek çêbû, divê em panik nebin û berdewam bikin
– Rêzgirtina li qanûnên trafîkê û nîşanên rê
– Kontrol kirina nêrîna me ya li rê û derdorê di her gavê de

Ev hemû xal dê alîkariya me bikin ku em di ezmûnê de serkeftî bin.

Ehlîyeta otomatîk an jî a manûel

Di bikaranîna rojane de, her du cure ji bo armancên cuda dikarin baş bin, lê ez ê aliyên her duyan rave bikim:

Otomatîk:
– Ajotina wê hêsantir e, bi taybetî di trafîka bajêr de
– Ji bo destpêkêran zêdetir guncav e
– Di trafîka giran de mirov kêmtir westiyayî dibe
– Kêmtir derfetên ku mirov şaşiyan bike hene
– Lê bihayê otomobîlên otomatîk piranî zêdetir e
– Mesrefa benzînê hinekî zêdetir e
– Di rewşên awarte de kontrola otomobîlê hinekî zehmetir e

Manûel:
– Mirov kontrola otomobîlê zêdetir di destê xwe de digire
– Mesrefa tamîr û benzînê kêmtir e
– Li ser riyên asê û di şertên giran de kontrolkirina wê hêsantir e
– Bihayê otomobîlên manûel kêmtir e
– Lê hînbûna wê zehmetir e
– Di trafîka giran de mirov zûtir diwestin
– Divê mirov berdewam bala xwe bide guhertina vîtesê

Biryara hilbijartinê girêdayî ye bi:
– Rewşa ku hûn ê tê de bikar bînin
– Tecrûbeya we ya ajotinê
– Mesafeya ku hûn ê bikar bînin
– Rewşa aborî
– Tercîhên we yên şexsî

Ji ber van sedeman, baştir e mirov li gorî rewş û pêwistiyên xwe biryarê bide.

Çandname