Derheqê Sehabeyan de – 2

(Kullîyatê Rîsaleyanê Nurî ra)

[zalîke meseluhum fîttewratî] (Nê wesfê/ xasîyetê înan î ke tewrat de vîyarenî.)

Na fiqraya ke ayeta 29. yê Sûreya Fethi de vîyarena, di cîhetan ra xebera ğeybî ya.

O Yewin: Xasîyetanê sehabeyan ra, ê ke Tewrat de yî, xeberi dana ke [nê tewir xeberî] sey Hezretê Pêxamberî yewdêko bêwendeyî rê herinda ğeyb de yî.

Heya, Tewrat de, hawawo ke Mektubo Newêsin de beyan bîyo, derheqê sehabeyanê pêxemberê axîr zemanî de na fiqra est a: “Beyreqa bimbarekan înan reyra ya.”[1] Yanî, sehabeyê ey ehlê taet û îbadetî û ehlê selah û welayetî yî ke, nê wesfê înan ebi tabîrê “bimbarekî” yanî bi namekerdişê “muqaddesî” îfade bîyo. Semedo ke Tewrat tercumeyê cîya-cîya ziwanan bîyo tede zaf texrîfat virazîyayo, hewna/ gilana zî, hukmê Sûreya Fethi [yanî fiqraya; meseluhum Fittewratî] pê muteaddîd ayetanê xo (bi ayetanê xoyê tekrarana) tesdîq keno.

Cîheto dîyin yê îxbaro ğeybî zî no yo ke: Pê fiqraya [meseluhum Fittewratî] xeberi dana ke: “Sehabeyî û Tabîînî, go îbadet de bêrî hende yew derece ke, nuraneya ke rihanê înan de ya, go rîyê înan de biberiqîyo, û cepheyê înan de yew tewir morê welayetî, ke zaf secdekerdişî ra peyda beno, go çareyê înan de sey îşaret biaso.”

Êya, îstîqbal, nê rewşî, bi aşikar û bi qet’î, şeklo beriqaye de ispat kerdo. Êya, hende firtineyanê ‘ecîban û welweleyanê siyasetî mîyan de, sey Zeynelabîdînî, şew û roj, hinzar qamî/ rekat nimaj kerdox û sey Tausê Yemenî, çores serrî pê destmajê îşayî nimajê sibayî kerdox[2] gelek muhîm zaf kesî, sirrê fiqraya [meseluhum Fittewratî] ramojnayî. (Lem’aya 7. ra)

Bedîuzzeman Se’îdê Nursî

Açarnayox: Serdar Bedirxan

Vajnameyeko Kirdkî-Tirkî

 

xasîyet: vasıf, özellik, hususiyet

fiqra: bir yazının ayrıca bir konu oluşturan, başından ve sonundan ayrılabilen parçası

ğeyb: bilinmeyen ve görünmeyen

beyan: açıklama, anlatma, söyleme

taet: Allah’ın emirlerine uyma, emredileni yapma

ehlê taet û îbadet:  Allah’ın emirlerini yerine getirenler ve ibadete düşkün olanlar

ehlê selah : Allah’ın emirlerini eksiksiz olarak yerine getiren salih insanlar

welayet: kulun Hakk’ı dost edinmesi durumu, velî olma, velîlik

Tabîîn: Hz. Muhammed’i görmüş olanları gören ve onlardan hadis dinleyenler, peygamberden sonra gelen ikinci nesil

 

 

^[1] Kitabo Mukkades (tercumeyê Tirkî), Ehdo Verên, Tesnîye, Bab: 33 Ayeti:2; el Halebî, es Sîret-ul Halebîyye: 1:218; Nebhanî, Huccetullah alel Alemîn: 1:113.

[2] bw. Ğezalî, İhyau Ulûmid Dîn: 1:359; ez Zehebî, Siyeru Alamun Nubela: 4:547.