Tag Archives: mar

Ji caran carek rovî û marek Rastê hev hatin li binê darek Her çi hikmet be her du bûn heval Li wir bi hev ra man bi meh û sal Dem hat bêhnteng bûn ji evî warî Sibehek rabûn hêj dinya tarî Ji bo wargehek xweşiktir û nû Ketine di …

Şahmaran (kurdî: Şahmaran, Şamaran, Şaḧmaran), gotinek e ku ji “Şaha Maran” tê. Şahmaran efsaneyeke gelekî kevn e û li gelek malên kurdan jin li ser paçekî wêneyê Şahmaran çêdikin û li dîwêr didaleqînin. Ev wêneyên ku li dîwarê malên kurdan hene, Şahmaran wekî mareke xwediyê gelek lingan nîşan dide û …

Hebû tûnebû mêrekî pir feqîr hebû. Tenê kurekî wî hebû û ew ewqas feqîr bû ku nedikaribû kurê xwe xweyî bike. Kurê wî rojekî ji bavê xwe re dibêje: Ez li we bûme bar. Ez dixwazim bixwe li çareya serê xwe binihêrim û nanê xwe bixwe derbînim. Bavê wî pir …

Heger em bi lez û kurtahî guzerek bikin di nava dîroka xwe ya kevnar û çinar de, ji Sumeriyan (efsaneya Gelgamêş) ta Mîtrayî, Med û Maniyan jî, dibînîn (Mar) sembola mayin û saxbûnê bûye û ta niha jî di ola Êzîdiyê de Mar pîroziyê xwe parastiye, ji Laleşa nûraniyê û li …

Sibehekê dawiya payîzê de mêrikek diçe ser karê xwe. Merê dixe ser milê xwe û çend qederek rêkê diçe û  dibîne ku marek tê ber riya wî. Mar ji serma lê ketibû, bêhal û belengaz bû, dilê mêrikî ji  mari ve ma û  mêrik rabû mar ji dana ser devê …

Hemû mîrov dizanî ku lingê maran tuneye lê li ser wî ya hin çîrok derxistine hele em binêrin çîrok çawa ye. Hebû tunebû, carek ji caran, li welatekî bi daran marek û margîsik hebû. Mar bi bejn û bala xwe pesnê xwe dida. Bi pesnê xwe hewki nedifiriya, margîsik jî …

Leylo neviya Heydoyê Mişk e. Nola her sibe wê sibeyê jî ji xew rabû, dest û ser çavê xwe şûşt… Ji bo taştê çû kîlerê; hinek penêrê helandî, hinek jî genimê sor girt û danî ser sêniyê. Bi kilam û stran, bi kêf û şahî xwe dihejand, taştê amade dikir. …