
1.) Xwe/za
Xwe/da ji sirra xwe da xwe/zayê,
Vejîna xwezayê
dest pê kir bi Newroza dilan.
Axê got: “Axx!”
Zayîna jîyanê bi axê re vedida.
Tovê jîyanê yê ku di bin axê sar de
Pêd
û
pêd
dirêj dibe ber bi germahî û ronahîya rojê ve.
Jîna xwezayê ji axa pîroz
Ya mirovahiyê ji delalîyê jinê şîn bû.
Bihar hat, dema hişyarbûna dar û ajalan e.
Çêlikan çavên xwe yên pak vekirin di hêlîna cîhanê de.
Koçerên çiyayan
Pêşî govenda vejînê digirin li dora agirê pîroz ê Newrozê,
Paşê berê xwe didin zozanan.
* * *
2.) Ger
Ger:
Ez şiîr bim di qerexa nefesê te de,
Tu şerab î di qedeha dilê min de!
Ez baran bim li kolanên çavên te,
Tu keskesora rengînî li ezmanê dilê min!
Ez penaberek bêkes bim li welatê evîna te,
Tu hezkirneke qedexeyî di ramanên min de!
Ez têkoşer bim li bajarên çiyayên te,
Tu şoreş î li paytextê welatê min ê bindest!
Bager Adar
Gotara berê: Dema Rê Divebin, Bîra Cihî Zindî Dibe
Gotara piştî: Dîyeteke baş (parêzî) divê çawa be
Gotarên Têkildar
Ma tu dikarî berhevkarîya folklorê bikî?
Ji Bo Jiyanê Gotinên Bav û Kalan
Ma Di Vê Serdemê De Çîrok Hîn Jî Pêwîst in?

