Dema Rê Divebin, Bîra Cihî Zindî Dibe

Ev wêne ji hesabê Facebookê yê Nusrettin Taş hatiye girtin. Ji Gundê Kertwêna girêdayî Nisêbînê “Ciyayayên Bagokê”

Rêwîtî carinan bi tenê guhertina cihê laş e, lê carinan jî vedîtina cîhaneke nû ye di nav rêyên nas û nenas de. Dema ku mirov ji bajarekî derdikeve û berê xwe dide gundekî, an jî di nav taxeke kevnar a bajarekî de dimeşe, ew ne tenê erd û banan dibîne; ew li nav rûpelên bîreke qedîm digere. Her rêyek, her kolaneke teng, her kanî û her girêkî li ser vê axê xwedî bîranîn, çîrok û erdnîgarîyeke zindî ye ku li benda guhdarîkirinê ye.

Di jiyana rojane de, gelek caran em di nav leza kar, seyahet û rêwîtiyên xwe de derbas dibin bêyî ku bipirsin ka ev erd çi vedişêre. Lê gava ku em hinekî hêdî dibin û li dora xwe dinêrin, em fêm dikin ku her gund û taxeke Kurdî mîna pirtûkeke vekirî ye. Navê her kaniyê, her rez û zeviyekê, her kûçeyekê û her kevirê kevnar şahidiya ked, jiyan û bûyerên salan dike. Ev erd ne bêdeng e; ew bi zimanê bîranînan diaxive.

Ji bo ku ev bîr winda nebe, pêwîst e her Kurd bîra gund û bajarê xwe bizanibe navê her der û tiştê gund û bajarê xwe zanibe û ji nifşên nû re tiştên ku dizane veguhezîne. Zarok û ciwanên îroyîn hewceyî wê yekê ne ku bizanin kal û bavên wan li ku derê jiyane, çawa zevî av danê, çawa li hember zehmetiyan rawestiyane û çawa jiyan ava kirine. Dema ku mezin çîrokên cihê xwe ji nifşên nû re naqil dikin, ew zarokan ne tenê bi raboriyê ve girê didin, belkî bawerî û kokên xwe jî di dilê wan de diçênê.

Di her rêwîtiyeke wiha de, mirov bi rêz û hurmet qala hogir, qehreman û kesayetiyên dilpak ên gund, bajar û eşîra xwe jî tîne ziman. Ew kesên ku bi mêrxasî, aqil, kedkarî û dilsoziya xwe di bîra civakê de cih girtine, ronahiya rêya me ne. Bi vî awayî, şerefa dostmalî, heval û hezkiriyên me jî bilind dibe; ji ber ku wefa û qedrdanî nirxên herî xurt ên civaka me ne. Dema em qedrê heval, dost û mezinên xwe digirin, em nîşan didin ku em hem xwedî li koka xwe derdikevin û hem jî bi hevgirtinê ber bi pêşerojê ve diçin.

Realîteya Kurd û Kurdan her tim têkelî ked, berxwedan, civakparêzî û hêviyê bûye. Tevî hemû guherîn û zehmetiyên dîrokî û erdnîgarî, civaka Kurd bîra xwe di nav çîrok, stran, sohbet û civînên malbatî de parastiye. Rêwîtiyên di nav bajar û gundan de me tînin ser vê rastiyê ku zindîhiştina vê bîrê ne tenê karekî dîrokî ye, lê karekî erênî û avaker ê her rojê ye.

Her carê ku em rêyekê nas dikin, gundekî dibînin an di nav taxeke kevnar re derbas dibin, em dikarin tiştekî nû fêr bibin û tiştekî qîmetdar ji yên din re vebêjin. Bila her rêwîtiya me bibe pira di navbera bîra duh, îro û hêviya siberojê de.

Gotara berê:

Gotara piştî:

Gotarên Têkildar

Tirî: Nîmetek ji nîmetên bihiştê

Ehmed Qeya kî ye? 

Yekemîn Berendamê Weşanê ya WordPress 7.2yê weşiya

Çend Xwarinên Mûşê Yên Navdar

Feydeyên Şikirkirinê – Mele Elîyê Şoşikî

Şîroveyeke binivîse

NivîskarRidwan Xelîl
Dîroka weşanê20/11/2026
KategorîNivîsxane
Hejmara peyvan475
Dema xwendinê3 deqe xwendin