Zarok li malê dikarin gelek karên piçûk û bi wate bikin ku hem alîkariya malbatê dikin û hem jî wan ji bo jiyanê amade dikin. Çawa ku di gelek malbatên kurd de adet e, zarok bi gelemperî di karên rojane de beşdar dibin, û ev yek ji wan re dibe fersendek ku berpirsiyarî hîn bibin û xwe wekî beşek ji malê hîs bikin. Ka em li ser vê yekê bi awayekî xwezayî biaxivin û hin mînakan bidin.
Zarok dikarin li gorî temenê xwe di karên hêsan ên malê de alîkar bin. Mînakî, ger zarok hîn piçûk bin, dibe ku ew tenê tiştên xwe yên wekî lîstik an pirtûkên xwe berhev bikin û li cihê wan deynin. Ev yek ne tenê malê paqij dihêle, lê di heman demê de wan fêrî rêkûpêkiyê jî dike. Gava ku ew mezintir dibin, dibe ku ew dest bi karên mîna şûştina firaqên piçûk bikin, maseyê paqij bikin an jî piştî xwarinê alîkariya birina tiştan bikin. Ne hewce ye ku ev kar giran bin, lê bi qasî ku ew hîs bikin ku beşek ji rûtîna malê ne.
Di heman demê de, zarok dikarin di karên ku bi çand û jiyana rojane ve girêdayî ne jî cih bigirin. Bo nimûne, di malbatên ku nanê xwe bi xwe çêdikin de, zarok dikarin alîkariya hevîrtêşkirinê bikin an jî piştî çêkirina nan tiştan paqij bikin. Ev ne tenê karekî pratîk e, lê di heman demê de wan bi çanda xwe re jî nêzîk dike. Herwiha, eger li malê baxçeyek piçûk hebe, zarok dikarin avdanê bikin an jî alîkariya çandina giyayan bikin, ku ev jî ji wan re hem kêfê dide û hem jî têkiliya wan bi xwezayê re xurt dike.
Tiştekî din ê xweş ev e ku zarok dikarin di karên ku bi birayên xwe yên piçûk an xizmên din re têkildar in de alîkar bin. Mînakî, eger di malê de zarokekî biçûktir hebe, ew dikarin bi wî re bilîzin, çîrokekê jê re bixwînin an jî di xwarinê de alîkariya wî bikin. Ev yek wan fêrî parvekirinê û lênêrînê dike, ku di jiyana wan a pêşerojê de pir bi qîmet e.
Lê girîng e ku ev kar li gorî temen û şiyana zarokan bêne hilbijartin. Zarokên pir piçûk ne hewce ye ku tiştên giran bikin, lê bi demê re ew dikarin berpirsyariyên bêtir bigirin ser xwe, mîna alîkariya di paqijkirina odeya xwe de, an jî heta di hin karên piçûk ên mîna kirîna tiştên ji dikanê de biçin. Di çanda me de, bi gelemperî ji zarokan tê xwestin ku bi vî rengî beşdarî jiyana malbatê bibin, lê di heman demê de divê em wan nebin bin barekî zêde û bihêlin ku zarokatiya xwe jî bijîn.
Zarok li malê dikarin her tiştî bikin ku wan bi malbatê re girêdide û di heman demê de kêfê jî dide wan. Mînakî, eger ew ji çêkirina xwarinê hez dikin, bila bi diya xwe re tiştekî çêbikin; eger ji paqijiyê hez dikin, bila di wî alî de alîkar bin.
Xatûn Delal
