Yên ku “Payîz” tîne bîra min

Pelên rengîn ên ku diweşin. Bayê hênik ê ku li der û dora mirov digere. Ewr û barana ku carinan dibare. Bêhna axê ya taybet piştî baranê. Rojên ku kin dibin û şev dirêj dibin. Xwarina fêkiyên demsalê wek sêv û hirmî. Valahiya ku di baxçe û parkan de çêdibe. Cilên germ ên ku mirov li xwe dike. Xwendekarên ku vedigerin dibistanê. Çûna çivîkên koçber. Bêhna qehweyên germ ên ku ji xaniyan tê. Amadekariyên ji bo zivistanê. Rengên zer, qehweyî û sor ên ku xwezayê digirin. Bayê ku pelên hişk li erdê digerîne. Bêhneke nû ya destpêkê di hewayê de. Ronahiya zêrîn a rojê ya vê demsalê. Hesteke nostaljîk û melûl carinan. Şevên sar ên ku mirov li ber agir rûdine. Festîval û pîrozbahiyên demsalê.

Firat Bawerî