Tag Archives: Wêje

Keserên Lal

ez êşa birînên qalik girtî bi keservedanên xeniqî vedibêjim qêrînên serhildêr di hinavên min de hatine veşartin teşqeleyên demên fesad bi pêjna dilê perpitî dişopînim bi çavên kor dibînim bi guhên ker dibihîzim bi pênûsa westiyayî dinivisînim û bi zimanê lalûte şirove dikim ji ber feryada dayikên Șengalê parsûya asîman …

Read More »

Keslek Kerra rê Bermeno!

Rojênda hamnanî, tîjî tam sere de ya. German ra erd peyşeno. Merdimêko dewij hetê rezan a şino. Raya rezan ser o yew sî vîneno. Mêrdek sî ray ser ra hewadano, erzeno erdî mîyan. Sî erdî miyan de teqle dana şina keslekê ver o vindena. Na sîyer û keslek xwu rê …

Read More »

Kaniya Beqa

Çend roj heye di êvar de heta sibê dengê beqan li kaniya beqan de dihat. Ji ber tîrsa ku beq ê wan bixwin tu mêşek jî newêribûn biçû na ser kanî yê. Êdî wisan bibû ku yan ew ê ji tî bûna bimrin yan jî ev ê bibin xwarina beqan. …

Read More »

Çîroka Du Gundiyan

Gundekî piçûk û şîrin. Dema hêjmara gundiyan bênêrî ne gundekî piçûk e. Lê gor malbatên li gund dimînin, bi rastî jî gundekî piçûk e. Pir kes li vî gundî tên serê erdê û hinî jiyanê dibin. Di dû demekê ra ji bo domandina debora malbatâ xwe, mîna hemû gundiyên heremê …

Read More »

Serpêhatiya Narîn û Ajalan

Narîn weke her roja îro jî şîyar bû, cilên xwe yê rojane li xwe kirin. Diya wê hat destê xwe li serê wê da; porê wê hûnand, dû re ew maçî kir. Rahişte destê wê û bi hevdu re çûn tahştê xwarin… Diya wê di bin çavan re tim lê …

Read More »

Xweşikiya Pezkûvîyê

Pezkûvî tî bûbû, rabû çû ser gola avê, da avê vexwe. Dêma stûyê xwe dirêj kir ji golê avê vexwe, di avê de ‘eksa xwe dît. Pêşî qiloçên xwe yên gir û dirêj dîtin. Gelek kêfa wî bi dirêjî û giriya qiloçên wî hat. Lê dema ‘eksa çaqên xwe dît, …

Read More »

Qîzika Sêwî Û Hûta Heftserî

Hebû tunebû, qîzikekî sêwî hebû, bi zarokên gundiyan re ji xwe re diçû ber berx, karik û golikan. Rojekê li ber berx, karik û golikan yekê ji zarokan tir kir û ketin nîqaşa tirê. Her yekê bi qaydeyekî sond xwar, yekî bi serê birayê xwe, yekî bi serê golika xwe …

Read More »

Baba Serhengê Dewdanî (935-1007)

Ew helbestvan û ji pîrên yarsaniyan bû, navê wî Baba Serheng kurê Îbrahîmê Dewdanî ye. Peyva Baba li cem yarsaniyan hevwateya peyva pîr e. Ew li Hawramanê li devera çiyayê Şahoyî li jêriya bajarê Sineyê ji dayik bûye û laşê wî li gundê Tewêleyê hatiye veşartin. Wî bi goranî helbest …

Read More »