Dema em li vê yekê difikirin, têkiliyên bi heval û xizmên re xwedî taybetmendiyên cihê ne, û ka kîjan “hîn xweş” e, bi gelemperî bi kêlîyê, hestên me û tiştên ku em di jiyanê de lê digerin ve girêdayî ye.
Bi hevalan re dema derbasbûyî bi awayekî cuda xweş e, ji ber ku hevaltî bi piranî li ser hilbijartinê ava dibe. Heval ew kes in ku em bi dilê xwe wan dixwazin di jiyana xwe de, û bi gelemperî bi wan re em xwe bêtir azad û rehet hîs dikin. Mînakî, dibe ku em bi hevalan re bêhtir bikenin, sohbetên bê sînor bikin, an jî tiştên ku em bi xizmên xwe re nikarin bikin – wekî henekên taybet an serpêhatiyên bêperwa – biceribînin. Heval dikarin bibin cihê ku em xwe bi rastî “xwe” hîs bikin, bêyî ku em xwe bi bendewariyên malbatî an çandî ve girêdayî bibînin. Wextê bi hevalan re bi gelemperî bi enerjiyekê ciwan û spontan tê dagirtin, û ev yek dikare wê demê hîn taybet bike.
Lêbelê, dema bi xizmên re jî xwedî kûrahiyek û wateyekê cihê ye. Xizmên me bi me re bi rêya dîrokek hevpar, bîranînên zarokatiyê û têkiliyên ku bi salan hatine avakirin ve girêdayî ne. Dibe ku ev têkilî carinan bi erk û berpirsyariyan re têkildar be, lê di heman demê de ew dikarin hestek ewlehî û domdariyê bidin me. Mînakî, gava em bi xizmên xwe re ne, dibe ku em xwe wekî beşek ji tiştekî mezintir hîs bikin – wekî malbatek an çîrokekê ku ji me wêdetir diçe. Bi xizmên xwe re wext derbaskirin dikare bi awayekî hênik û aram xweş be, nemaze eger em bi kesên ku em bi rastî nêzî wan in re bin, wekî pismamên ku dişibin hevalan an jî xizmên ku me mezin kirine.
Niha, eger em bifikirin ka kîjan hîn xweş e, em ê bêjin ku ev bi rewşa hestî ya me ve girêdayî ye. Heke em di demeke wisa de bin ku em hewceyê kêfê, azadiyê û sivikiyê ne, belkî bi hevalan re wext xweştir be. Lê eger em li pey aramî, piştgirî an hestek aidiyetê bin, dibe ku bi xizmên re wextê xweş hîn kûr û bi wate be. Carinan jî, xweşiya wextê ne bi kîjan kesan re ye, lê bi çi awayî wî wextî derbas dikin ve girêdayî ye – eger em bi hevalan re bin lê tenê li telefonên xwe binêrin, an bi xizmên re bin lê nakokî hebe, wê demê xweşî kêm dibe.
Di çanda kurdî de, bi gelemperî têkiliyên malbatî pir girîng in, lê hevaltî jî cihê xwe yê taybet heye. Em difikirin ku her du jî dikarin xweş bin, lê xweşiya wan bi awayên cuda tê hîskirin.
Çandname
