Zimanê Ramanê Me

Rastî û nirxên me yên ku karakter û kalîteyê li nasname û kesayetiya me zêde dikin tune ne.

Mebesta min ji ti tiştî ne ew e ku ew bi tevahî tune ye, lê ew bê taybetmendiya xwe û xwezaya xwe ya di nav têkiliyên ku wê pêk tînin de tune ye.

Wekî din helbet her yek ji me xwediyê komek heqîqet, nasname û nirxên kesayetiyê ye.

Lê belê, di têkiliyên xwe yên bi jiyanê re, di encama lêpirsîna rasterast de me van bi dest nexist. Em mejiyê xwe bi şêwazên tevgerê yên ku bi rêbaza ku ji hêla pergalê ve li ser me hatî ferz kirin têne form kirin diafirînin.

Em xwe bi eşkerekirina kêmasiyên kesên ku em helwesta wan napejirînin û yên ku em wek dijmin dibînin pênase dikin.

Dema ku wisa be, em xisletên ku em rexne û rexne dikin, li ser xeta ku dijmin bi dijminatî re dike, dipejirînin û bertekên xwe bi vî rengî tînin ziman.

Ji nişka ve, em helwest û tevgerên ku bi rast reaksiyona me dişoxilînin dema ku kesek din wan dike hembêz dikin û diparêzin.

Û dema ku em vê yekê dikin, em cûdahiyên di nuansan de hesab nakin û hûrguliyan nagirin. Em wek wholesale tevdigerin.

Em bi gotina “wî wisa got” an jî “li ser me wisa gotin” dibin “ew”.

Mînak neheqî li me tê kirin. Em dixwazin bi hestên hevgirtinê yên ku nîşan didin tiştên ku em tê re derbas dibin tê fêmkirin û li dijî bêdadiyê li gorî xwe bertek nîşan didin em ne tenê ne.

Em bi mafî reşbîn dibin dema ku em ti tevgerek ku me ji tenêtiya me xilas bike û me hinekî baştir hîs bike, nabînin. Lê em bi vê yekê ranawestin.

Her çend em li dijî neheqiyê bin jî, ji ber ku li hember neheqiya ku li me tê kirin tu bertek tune ye, em tercîh dikin ku bêbersiv bimînin.

Hûn dizanin çawa tê gotin ku meriv bi gotina “Xwedê min” dilê xwe sar bike, lê em difikirin ku em ê bi vî rengî dilê xwe sar bikin.

Lêbelê em dilê xwe sar nakin. Em dîwarên tecrîda xwe bi nirxên kesên din ava dikin û mezin dikin.

Em bi destên xwe, ji bo kesên ku neheqiyê dikin, bi gotina ku tu bertek namîne, hê bêtir bêhiştir dibin.

Em rê didin ku xirabî bibe gelemperî û berbelav, di her warê jiyana me de biherike û me bikişîne nav “kaniya bêhêvîtiyê”.

Em helwestên wisa dernaxin holê ku em li dijî neheqiyê ne, kê dike bila bike û qada çalakiyê û têkiliyên me berfireh bike.

Em li wir jî wek firoşkarekî tevdigerin. Em helwesta xwe ya li hember neheqiyê dikin qurbana berteka bêkontrol a hesta xwe ya neheqî û tenêtiyê.

Em xwe û nirxên xwe bêdeng dikin. Em bi lêzêdekirina tiştê ku heye, wê bêkêmasî dikin.

(*) Ev gotara ku bi tirkî hatiye nivîsandin, bi rêya Googleê ji bo kurdî hatiye wergerandin.

SÎNEM ROJÎN / 3 Tebax 2024