Tag Archives: Çîrok

-Ji gotinan- Wextê şer şerê şûr û mertalan, şerê tîr kebanan bû, şûrên herî meşhûr ên Şamê bûn.. Ji van şûran re digotin “dimişkî” an jî “Şûrê Şamê”.. Qalîteya van şûran bibû wek dastanek û di nav milet de digeriya.. Wisa zexm bûn ku miro bi wan dikaribû şûrê reqîbê …

Di demekî de li gundekî jinbiyeka feqîr hebû. Ji ber ku kurê wê teralbû; perê wan pir hindik bû. Rojekî ew qas ketine tengasiyê ku mangeya xwe ya Belek xistin firotanê. Dê ji kurê xwe re gotiğe: “Mangê bibe bazarê, bi perekî baş bifroşe” Ku xortê wê diçe bazarê di …

Ji bo çîroka YEKEMÎN Pêlêke Ji bo çîroka DUYEMÎN Pêlêke Kalo, bi dengekî efsûnî berdewama gotinê xwe dikir: – Binhêr Agît min hîn mijarê herî girîng negot. Bi taybetî xebatê min alîkariya mîrova ye, ajala ye alîkariya hemû xweza ye. Heger ku yek bikeve tengasî û bi dil xwaziya min bike …

Çend zarokên ciwan tên gundê xwe, li mala kalê xwe dimînin. Mirovekî oldar û dinyadîtî; bi sal û rûspiyê gund di ber malekê re dere, dibîne ku; ev ciwan bi zimanê xwe yê kurdî qise nakin, bi dê û bavê xwe re bi qeşmerkî qise dikin. Çek û cilên wan …

Mîrê Botan û Mîrê Behdînan dostê hev bûn. Mîrê Behdînan karê xwe kir ku here Hecê. Lê berî ku here Hecê xwest ku here Cizîrê, seredana Mîrê Botan bike û da hevûdin fihêl bikin. Mîr rabû hate Cizîrê, mala Mîrê Botan. Xulamekî mîr ê bi navê “‘Elo” hebû ku yekî …

Mala Meta  Rihan wan gelek kevin bû, gava baranê lêdikir wê banê xanî  bangur dikir. Mêrê wê beriya çend salan mirîbû. Keseke yê wê tunebû ku arîkariyekê bibe wê û ew bikare xaniyê xwe saxlem bike. Şevekê baraneke xurt dibariya. Meta Rihan hinek ka bir û li ser banî reşand, …

Mirovek çû gundekî li malekî bû nîvan. Xwediyê malê ewul pir bi kêfxweş bû û ji nîvana gelek hezdikir, li nîvanê xwe xweş mêzekir, û xweş mazuvanî kir û nîvanê xwe hewand, mêze dike ku nîvanî wî nare mala xwe, ji xwe re “ev nîvana hat ji me re bû …

Ev demeke dirêj bû ku li gundê Batê dîwana mele Ehmed ji mêvanan xalî bû. Lewre Mele çûbû Miksê serdana Mîr. Mele û Mîr hevalên hevûdu yê medreseyê bûn, bi hevûdu re di medrasa Mîr Hesenê Welî de xwendibûn. Di ser wan rojan re gelek sal derbas bibûn lê hevaltiya …

Di dema salên nodî de li bakurê Kurdistanê hindik kes bi edebiyatê ve mijûl dibûn û hejmara kesên ku bi kurdî dinivîsî kêm bû. Lê, piştî sala duhezarî hejmara kesên ku bi edebiyatê ve mijûl dibin û herweha hejmara kesên ku bi kurdî dinivîsin zêde bû. Ev jî keyfxweşiyek e …

Ji bo çîroka YEKEMÎN Pêlêke Agît biwêr û bi rewşekî kelecan gîhişte şikeftê, şewka tavê derıyê şikeftê ronî dikir. Agît li ber dêrıyê şikeftê piçek rawestiya, çav li hawîrdorê xwe gerand û bi gavên biçûk hêdî hêdî kete şikeftê. Dilê xwe wek kewokekî li nav singê xwe de hêsir mabû …