Tag Archives: Çîrok

Rojekê Rêdar saqoyê xwe çekir ser milên xwe, telikê xwe da ser seriyê xwe, fîlorek sor kir pê, şewlerê xwe yê reş jor ve hilda, tizbî xistin berîkê û ji mala xwe derket, bi mebesta ku biçe gundê Maseka. Berî nîvro bû û dinya germ bû. Rêdar jî bi rojî …

Qefla misilmanên diçin Mekkê, dema digihîjin Medînê li wê derê demekê bêhna xwe vedidin û piştî çend rojan ji Mêdînê ber Mekkê ve bi rê dikevin. Di rêwitiya xwe ya Mekkeyê de leqayî kesekî ku wan nasdike tên. Ev zilam dema rêwiyên kerwanê re dikeve sohbetê bala wî yek ku …

Tîya bî û çînê bî, hebêke pîre û hebêke pisînge bî. Pîre manga xo doşena şitê xo ana kena binê mekebe. Ena rey pisînge musa, yena şitê pîre wena. Pîre rocêke yena-şina, hanêna pisînge şitê cay werdo, binê mekebe da, mekebe kena berze, pisînge remena “fiş, fiş, fiş“ vana yena …

Kultur ji hemû babetên jiyana madî û manevî pêk tên. Kultur gotineke tevahiye. Aliyê kultur yê manewî ji wan beşên hanê sazdibe; bahwerî, raman, bîrdozî, edeb, huner, ziman û hemû çalakiyên ku rastarasta ne bi jiyana madî ve girêdayî ne. Kultura manewî bi taybetî li ser nirxên ku ji bona …

“Rojekê ez li ber dîwarekî rûniştibûm, pîremêrekî Kurd hat li ba min rûnişt û ev çîrok ji min re got..” Kerekî gewr û pîr li ba keşeyekî filan hebû. Rojekê kerê wî di paşiya axurê de seriyê xwe rakir û zirriya, zirrîneke ku çi caran berê wilo nezirriye, zirrîneke bi …

ÇÎROKA NANXWERÎNÊ CİLQETÎN – 1 (Nanxwerînê Cilqetîn, her rojên wî meselek e, di nav gelê me yên Şaxê de.)   Nanxwerînê Cilqetîn, lawê belengaz û bêdayîk û sêwî. di jiyaneke dijwarî û zehmetî û tengavî, di nav rewşeke pir êşî û feqîrî û xizanî lê belê rûyekî pir kenî û …

Li welatekî jinebiyek û kurê xwe tev de dijîn. Rojekê, jinebî û kurê wê di rêkê de diçin, wê herin nava rezên xwe yên derveyî gund. Bêhnekê diçin şûn re, pîremêrekî li kerekî bozî Şamî swar bûye, tê digîhêje wana û bi wana re dimeşe. Behneke şûn re pîremêr û …

Hebû carek ji caran, xêr û xwesî bibarin li hazir û guhdaran… Hebû tunebû, dibêjin rojekê li welatekî dûr, zilamek cara duyemîn zewicî. Lê jina wî ya nû wisa qure û pozbilind bû ku ji vî aliyî ve, li dinyayê yeke wek wê tunebû. Du keçên vê jinikê jî hebûn. …

Hebû carek ji caran, xêr û xwesî bibarin li hazir û guhdaran… Hebû tunebû, dibêjin carekê li gundekî, bi navê Azad kurikek hebû. Azad tevî diya xwe li cotgeheke biçûk dijiya. Li cotgehê herdu jî gelek dixebitîn, karê pir giran dikirin, lê dîsa jî debara wan çênedibû. Rojekê, dayîka pîr …

Lawikî ji diya xwe re got: -Dayê ka du lîreyan bide min. -Ê gava dî min da te kurê min. Dîsa tu dixwazî bestenî (dondurma) yê bikirrî, ne wusa? -Na dayê na, li wê dera hanê zilamekî extiyar heye, ez ê bidim wî. -Canê dayika xwe, min gote qey tu …