Edalet ji bo her kesî pêwîst e

Mamoste li fakulteya hiqûqê
dikeve dersê û ji xwendekarekî navê wî dipirse,
Şagirt bersiva “Elî” dide.
Mamoste ji nişka ve got: “Ji vê polê derkeve,
Dibêje: “cardin qet neyê dersa min.
Hemû xwendekar matmayî man û Elî ji tiştên ku qewimîn matmayî ma, ji polê derdikeve.
Her kes li bendê ye ku fêm bike ka çi bûye, lê dengek jî ji kesî dernakeve…

Mamoste hêdî hêdî di polê de bi bêdengî ber bi paş û pêş ve meşiya û piştî demekê li hemû xwendekaran nihêrî, got: Bê guman, di vê navberê de, her kes ji têkiliya çavan dûr diçe.
Mamoste: “Qanûn ji bo çi hene?” ew dipirse
û ders dest pê dike…

Gelek bersiv hatin wergirtin: xwendekarek ji bo parastina nîzamê, yek ji bo dabînkirina maf û azadiyên ferdên ku di civakê de dijîn, yê din ji bo parastina mafê xwe yê jiyanê, yê din ji bo nîşandana baweriya xwe bi dewletê û ku ew hemwelatiyê rêzdar ê wê dewletê ne, yekî din zanibe ku ew ê li her derê di çarçoveya qanûnê de li mafên xwe bigerin da ku nîşanî welatiyên dewletê bidin ku çawa li mafên xwe digerin.

Dema ku mamoste dîsa pirsî, “xeynî van tiştan ji bo çi ye”, xwendekarek bersiv da, “Ji bo edaletê.”

Mamoste bi tiliya xwe nîşanî kesê ku vê bersivê dide û dibêje.
Erê: “Ev bersîva ku ez lê digerim.”
“Belê, min bi neheqî ji hevalê we re çi got?
Ma ez bê edaletî tevgeriyam?”, heman bersiv ji bo her kesî “erê ezbenî” ye.

Mamoste deriyê polê vedike, xwendekar dixe polê û dibêje fermo spas ji bo te.
Her kes dibêje, ku ev senaryo, lîstikek e.
Lê mamoste hîn gotinên xwe yên dawî negotiye;
“Baş e, hûn hemû bûne şahidê vê yekê, çima we bertek nîşan neda, îzahat nepirsî, we mafê hevalê xwe neparast!?
Her kes bêdeng e û deng jê nayê. Mamoste, binerin hevalên hêja, şîretek heye ku hûn hemû ji vê bûyerê dersê bigirin, min 100 saetan ji we re bigota, min ê nikaribûya rave bikim ger min di polê de ders bida we.

Gotinên xwe yên dawî dibêje û dersê diqedîne.
“Tew nefikirîn marê ku qet bi min venedaye ez tehdê nadim nebêjin, dibe ku hezar sal şûnve, ew mar wê rojekê teqez bi te bigre.”
“Kesên ku şahidiya neheqiyê dikin û çavên xwe li hember neheqîyê digirin, mehkûmî windakirina rûmet û rûmeta xwe ne.”
“Ne edaletiya li ser kesekî, neheqîya li ser her kesî ye. Ev tê wateya tehdîda ku li dijî hemû mirovahîyê ye.”

MamosteH