Agirê dilê min geş bû îşev
Tariyek rûnişt li rexê min
Ez nabim mirov dizanim
Rebenekî bin baran im
Êşek heye li ser serê min
Tu hekîm, tu derman nas nake
Caran jiyanek nêzikê destê min
Tarî piştê tavê şev li pey rojê
Cilê’m çirikî dil û ziman jî
Zehf caran min ditirsîne bi qestî
Bi rûyê xwe yê reş mirin jî
Jiyana ku min xwast, bawerim xeyal bî
Ez sotandim agirê nava dilê min
Tariyek winda kir nava xwe de min
Ez nabim mirov êdî ez fêhm kirim
Ez bêxwediyek bin baran im
Bêrû
Gotara berê: Ji Xwe Em Bi Kurdî(Kurmancî/Zazakî) Nizanin! (Bîranînek li jiyana rasteqîn)
Gotara piştî: Divê hûn çi bikin ku kirîna tiştên xilmet ê bikêrhatî bikin?
Gotarên Têkildar
Giringiya edebiyatê di struktura netewî de tiştekî zêde zêde mezin e
