Tu nikarî cixarê berdî!

Berdana cixareyê yek ji biryarên herî baş e ku mirov dikare ji bo tenduristiya xwe bigire. Lê divê em rastiyekê bizanibin: cixare tenê adeteke rojane nîne; nikotîn madeyeke ku mirov pê ve girêdayî dibe. Ji ber vê yekê, berdana wê carinan dijwar e. Lê dijwarbûn nayê wê wateyê ku mirov nikare wê bike.

Gava mirov biryar dide cixareyê berde, divê pêşî sedema vê biryarê di hişê xwe de zelal bike. Divê ji xwe re bibêje: Ez dixwazim tenduristiya xwe biparêzim, bêhna xwe baştir bikim, diravên xwe biparêzim û jiyana xwe ji vê madeya zirardar azad bikim. Ev biryar divê ne tenê ji bo rojekê be, lê divê bibe armanceke domdar.

Ji bo vê yekê, baş e ku mirov rojekê ji bo berdana cixareyê diyar bike. Mînakî, ji niha ve 7 rojên pêş hatinê wekî demeke amadekariyê destnîşan bike. Di vê demê de cixare, çakmak û hemû tiştên ku mirov bi wan ve tê bîra cixareyê ji xwe dûr bixe. Herwiha, baş e ku mirov ji kesên derdora xwe re bêje ku biryara wî ya berdana cixareyê cidî ye û ji wan bixwaze ku di pêvajoyê de cixare pêşkêşî wî nekin.

Mijareke girîng jî nasîna demên ku mirov dixwaze cixare bikişîne ye. Hin kes piştî vexwarina çayê, hin kes piştî xwarinê, hin kes dema ku aciz dibin û hin kes jî dema ku bi tenê dimînin, zêdetir dixwazin cixare bikişînin. Divê mirov van rewşan nas bike û ji bo her yekê çareseriyeke din bibîne. Mînakî, piştî xwarinê dikare derkeve meşekê bike, çaya xwe biguherîne, avê vexwe an jî devê xwe bi şirîniyeke bê şekir mijûl bike.

Dema dilê mirov ji bo cixareyê diçe, divê ew bizanibe ku ev daxwaz her tim domdar nîne. Gelek caran piştî çend deqeyan hêza wê kêm dibe. Di wê kêliyê de mirov dikare hinek avê vexwe, nefesên kûr bistîne, ji cihê ku cixare lê tê bîra xwe derkeve û çend deqeyan bimeşe. Divê mirov ji xwe re bibêje: Ez nikarim vê daxwazê ji bo her demê biqedînim, lê dikarim vê kêliyê bêyî cixare derbas bikim.

Di rojên destpêkê de dibe ku mirov aciz bibe, serê wî biêşe, bala wî kêm bibe, xewna wî tevlihev bibe an jî her dem dilê wî ji bo cixareyê here. Ev nîşan dikarin ji ber kêmbûna nikotînê bin. Gelek caran di hefteyên destpêkê de xwe zêdetir nîşan didin û hêdî hêdî sivik dibin. Divê mirov ji ber van nîşanan tirs neke û ji bo derbasbûna wan xwe amade bike.

Herwiha, divê mirov bizanibe ku berdana cixareyê bi tena serê xwe ne mecbûrî ye. Nikotînê bi awayekî xurt dikare mirov girêdayî bike. Ji ber vê yekê, nikotînê bi pîvaz, çîngum an jî plastirên taybet ên nikotînê şûna cixareyê girtin, dikare ji hin kesan re bibe alîkar. Dermanên taybet ên ji bo berdana cixareyê jî hene, lê divê mirov wan bi şîreta doktor û li gorî rewşa xwe bikar bîne. Di nav polîklînîkên berdana cixareyê de dikarin ji bo mirov plana taybet amade bikin.

Li Tirkiyeyê, ALO 171 ji bo kesên dixwazin cixareyê berdin, şêwirmendiya belaş a 24 saetan dide. Herwiha mirov dikare ji bo polîklînîka berdana cixareyê bi riya MHRS an jî ALO 182 randevû bistîne.

Tişteke din ku divê mirov ji bîr neke ev e: ger mirov carekê dîsa cixare bikêşîne, divê hemû hewldanên xwe bêwate nebîne. Divê sedema wê nas bike û ji nû ve dest bi hewldanê bike. Muvaffeqiyet ne her tim bi yek carê çêdibe; girîng ew e ku mirov dev ji biryara xwe bernede.

Berdana cixareyê tenê berdana adeteke xerab nîne; ew vegera azadiya laş û hişê mirov e.

Dr. Fevzî Atilgan

Etîket: berdan, cagîra, cixare, sernivîs, sibata

Gotara berê:

Gotara piştî:

Gotarên Têkildar

Dema ehlîyet standinê li ser van tiştan hûr û kûr bisekinin

Tu çiqas bilez bibî, tu yê ewqas ciwan bimînî!

Rêwîtîya Ber bi Cizîrê û Pirsek!

Divê bav 10 tiştan fêrî zarokên xwe bikin

Feydeyên lêxistina amûrekê muzîkê

Şîroveyeke binivîse

NivîskarÇand Name
Dîroka weşanê15/11/2026
KategorîJiyanname
Etîket, , , ,
Hejmara peyvan595
Dema xwendinê3 deqe xwendin