Rojîname – 26

Ayeta Rojê

وَقَوْمَ نُوحٍ لَمَّا كَذَّبُوا الرُّسُلَ اَغْرَقْنَاهُمْ وَجَعَلْنَاهُمْ لِلنَّاسِ اٰيَةًۜ وَاَعْتَدْنَا لِلظَّالِم۪ينَ عَذَابًا اَل۪يمًاۚ

“Qewmê Nûh, çi dema ku wan bawerî bi pêxemberan neanî, me ew jî bi Tofanê
xeniqandin û me ew ji bo mirovan kirin îbret. Me ji bo zaliman (li axretê)
ezabekî cansoj amade kiriye. ”

(Furqan, 37)

Hedîsa Rojê

“ Roja qiyametê di mêzîna evdê mu’mîn de wê ji exlaqê rind girantir tiştek tune be. Û Xwedê ji  kesên gotinên fahîş û xerab dibêje jî hez nake. ”

 (Tirmizî, el-Bîrru ve’s-Sila, 2003)

Gotina Rojê

 Î’lem, ey însanê mubtelayê sebeban!

Xulqa sebebê û teqdîra sebebiyetê û techîza lewazim û pêdivîyên encama sebebê, ji xulqa netîca sebebê ya bi emrê Kun a Wî zatê ku li ba qudreta wî zerrat û rojên asîmanan, wek hev in; hêsantir û mezintir û bilindtir nîne.

(Bedîûzzeman Seîdê Nursî)