بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا (1) وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا (2) وَقَالَ الْإِنْسَانُ مَا لَهَا (3) يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا (4) بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَى لَهَا (5) يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ (6) فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ (7) وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ
Bi navê Xwedayî dilovîn û dilovan
(1) Gava zemîn bi wê hejandinê hejiya.
(2) Û dema, zemînê giraniyên xwe derxistin (derve).
(3) Mirovan got, çi dibe ji vê (zemînê)
(4) Wê rojê (zemîn) zanînên xwe dibêje.
(5) Ji ber ku xweda pê daye zanîn.
(6) Wê rojê mirov kom bi kom derdikevin ji bo kirinên xwe bibînin.
(7) Êdî kê wek çirûskekê qencî kiribe wê (encama wê) bibîne.
(8) Kê jî wek çirûskekê xerabî kiribe wê (encama wê) bibîne.
Werger: Ehmed Seyarî
Gotara berê: Anamnez- Pirtûka Tenduristîyê ya Kurdî
Gotara piştî: SEMÎNER-Di bin siya Osmaniyan û Rûsan de Têkiliyên Kurd û Ermenan
Gotarên Têkildar
Xutbeya Weda’ê / Xatirxwestinê
Heqîqeta Fenabûnê, Sira Beqayê û Tekamûla Ruhê Mirov – “Ya Bâqî Entel Bâqî”
