Ey Kürtler!

Görüyorum ki, bizde pınar yoktur. Onun için, uzaktan gelen kokan bir suyu içiyoruz. Eskisi gibi zorbalık görüyoruz. Öyle ise, gayret ediniz, çalışınız, saadet sebebimiz olan meşru bir yönetim için, fikr-i milliyeti haffâr(kazıcı) yapıp, mârifet ve fazileti eline veriniz. Şu yerlerde de bir küngân(boru) atınız; ta bir kemâlât pınarı bizde de çıksın.

Yoksa daima dilenci olacaksınız, ya susuzluktan öleceksiniz. Hem de, dilencilik para etmez. İnsan dilenci olursa, nefsine olsun. Bence merhamet dilencileri ya haksız veya tembeldirler.”

(Münazzarat s:23-24, İçtimai Dersler, 94-Zehra Yayınları)