Hevaltiya Pel û Bayê

Di demekê de Ba û Pel bibûn hevalê hev. Rojekî Ba ji pelê re, dibêje:

– Bibêje heval, ji min bixwaze bibêjî ku, ez te bibim wê cihê.

Pel fikirî û ponijî, tew tiştek nehat bîra wê. Ba dîsa jê pirsî, got:

– Hadê fedî neke, ez karim te bibim.

– Nizanim birayê delal, qet tiştek nayê bîra min. Tu bibêje ez herim ku?

– Ku tu nizanibî herî ku, ba dostê te jî be çi nefa wê heye, tu yê her tim werî virvirandin; herî û werî!

Pel weka her demê weka xwe kir. Pel dikeve ber bayê; ba weka berê vizvizand; pelê wê de û vir de bir û hanî, yê ku pelê dihejand dîsa hevalê wî yê ba bû.

Dersa ji Metelokê:

Mirov ku bixwaze wê bigîhîje armanca xwe. Mirov divê ewilî bixwaze û biryar bide…

Paşa Amedî

Amadekar