Çarşem , Berfanbar 19 2018
Home / Tag Archives: Nisêbîn

Tag Archives: Nisêbîn

Çanda Miriyan

Ez xwediyê miriyan im. Ez wan dikirim û difiroşim, hayê wan jê nîne. Ez mîratxûrê mirîyan im. Çi entîqê ji wan mabe, ez difroşim. Nanê me jê derdikeve. Ez wateya hebûna xwe tê de dibînim. Erdê wan ji min re dimîne, mal û milkê wan ji min re maye. Ez derewînê miriyan im. Min tecrûbe û dîroka wan ji xwe …

Read More »

Bûye

Derdê te nayê gotin. Ne tu tê guhertin ne ez te diguherim. Êşa te nayê kişandin. Ne tu diedilî ne ez te diedilînim. Tu bûyî kewa dafikê. Durûtî bûye edet li ser axa te. Jana te bûye girêk û ketiye ser dilê min. Tu ji ku safî dibî ! dîroka te, bûye cirm ketiye stûyê min ! Ez diçim kîjan …

Read More »

Çêleka Zer

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Keçikek hebû. Navê wê Eyşê bû. Di piçûkatiya we de dayîka wê mir. Çêlekeke wan hebû, ji ber ku bi şîrê wê mezin bibû jê re digot dayê. Bavê keçikê jinek ji xwe re anî. Keçikekê wê jinikê jî hebû. Jinbavê ji keça xwe gelekî hezdikir. Hemû …

Read More »

Mele û Keşe

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Li gundekî melayek û keşayek hebûn. Rojekê mela û keşa bihev re peymanekê çêdikin û bihevre genim diçênin. Dema ku genim digehe, zer dibe, mela û keşa diçin nav zêviye dixwazin genimê xwe lihev belavkin. Mela ji keşa dipirse: – Tu serê dibî an binî? Keşa dibêje: …

Read More »

Dirikê

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Keçikek hebû. Navê wê Dirikê bû. Rojekê Dirikê û jinbira wê ji bo ku cila/kinca bişon diçine serê kaniye. Ji bo ku ava cila germ bikin jinbir ji Dirikê dixwaze ku here darik û qirşika bide hev. Dirikê diçê dar û qirşika dide hev. Lê Dirikê dereng …

Read More »

Zêrka Zêran

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Keçikek bi navê Zêrka Zêran hebû. Rojek ji rojan Zêrka Zêran û hevalên xwe diçin qirşika. Zêrka Zêran qirşikê xwe didê hev. Duvre ji hevalê xwe re dibêje: – Min qirşikê xwe dane hev. Heta hûn qirşikê xwe bidin hev ezê razim. Dema ku we karê xwe …

Read More »

Çûk û Pîrê

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Carekê ji caran li gundekî pîrejinek hebû. Rojekê ji roja mevanên pîrê ten. Ji bo ku nanê xwe bi tenûrê wekê, hatibû serê tenûrê. Hundurê tenûrê tijî qirşik û darik û ardû dike lê tenûr pênakevê. Çiqas pifdike tenûrê tenûr pênakevê. Çûkek tê xwe li ser tenûrê …

Read More »

Her Çar Heywanên Di Bîrê De

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Di demeke gelekî kevin de roviyek hebû. Rojek ji rojan dikeve hundirê bîrekê de. Piştî ku gelekî li wir dimêne rojekê gurek tê serê bîrê. Li hundirê bîrê dimeyzêne û dibînê ku roviyek di hundûrûyê bîrê deye. Rovî gur dibînê. Rovî bangî gur dike: – Ti li …

Read More »

Teyrê Sîmir

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Zemanekî çûkek hebû. Navê wî Teyrê Sîmir bû. Gelekî bedew û xweşik bû. Ji bo ku helîna xwe çêbike li her deverê dinyayê digere. Rojekê darekê dibîne. Dar di nîvê çolekê deye. Teyrê Sîmir diçe hêlîna xwe li ser wê darê çêdike. Di hêlîna xwe de çar …

Read More »

Mirmir

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Zilamek û jina wî hebûn. Kurikekî wan hate dinyayê. Ji ber ku geleki dikir mir mir navê wî Mirmir danîn. Bave Mirmir cotkari dikir. Piştî ku Mirmir mezin bû rojeke ji bavê xwe pirsi: – Yabo, îsal me çi çandiye? Bavê wî jê re got: – Me …

Read More »