Cumartesi , Mart 6 2021

Tag Archives: mar

SÊ PELÊN MARAN

Hebû tûnebû mêrekî pir feqîr hebû. Tenê kurekî wî hebû û ew ewqas feqîr bû ku nedikaribû kurê xwe xweyî bike. Kurê wî rojekî ji bavê xwe re dibêje: Ez li we bûme bar. Ez dixwazim bixwe li çareya serê xwe binihêrim û nanê xwe bixwe derbînim. Bavê wî pir xemgîn dibe lê naxwaze pêşiya wî jî bigire. Ew ji …

Read More »

Mar di ziman û çanda Kurdî de

Heger em bi lez û kurtahî guzerek bikin di nava dîroka xwe ya kevnar û çinar de, ji Sumeriyan (efsaneya Gelgamêş) ta Mîtrayî, Med û Maniyan jî, dibînîn (Mar) sembola mayin û saxbûnê bûye û ta niha jî di ola Êzîdiyê de Mar pîroziyê xwe parastiye, ji Laleşa nûraniyê û li ser deriyê peristgehê wêneyê mara reş hêza xwe dide nîşan. …

Read More »

Roviyê Fêlebaz -Adem Çoruh

Sibehekê dawiya payîzê de mêrikek diçe ser karê xwe. Merê dixe ser milê xwe û çend qederek rêkê diçe û  dibîne ku marek tê ber riya wî. Mar ji serma lê ketibû, bêhal û belengaz bû, dilê mêrikî ji  mari ve ma û  mêrik rabû mar ji dana ser devê mera xwe û rabû rêya xwe girt. Mêrik çend qederekê …

Read More »

Mar û Margîsik – Songül Uçak

Hemû mîrov dizanî ku lingê maran tuneye lê li ser wî ya hin çîrok derxistine hele em binêrin çîrok çawa ye. Hebû tunebû, carek ji caran, li welatekî bi daran marek û margîsik hebû. Mar bi bejn û bala xwe pesnê xwe dida. Bi pesnê xwe hewki nedifiriya, margîsik jî pir hêrs bû got: “Ez ê dersek bidim û bila …

Read More »

Xewna Mişk Heydo

Leylo neviya Heydoyê Mişk e. Nola her sibe wê sibeyê jî ji xew rabû, dest û ser çavê xwe şûşt… Ji bo taştê çû kîlerê; hinek penêrê helandî, hinek jî genimê sor girt û danî ser sêniyê. Bi kilam û stran, bi kêf û şahî xwe dihejand, taştê amade dikir. Piştî ku taştê amade kir, çû bang li kalê xwe …

Read More »