Duşem , 23 Sermawêz 2020

Tag Archives: kêrguh

Çiroka Pisik û Kêrguh (3)

Kêrguh nikaribu cîhê xwe bisekine, xwîna xwe wekî cemekê asî ji dil de diherikîya. Ewkas coş û xiroş û dilşad bû ku, dest û lingên xwe diketin hev, meşin bîr dikir. Gav bi gav diket erdê , dikenîya disa radibû û pisik hembez dikir. Ji ber kû tenetî xilas dibû, digihîşte cêlikê xwe, digihîşte sedema jîyana xwe. Pisik û kêrguh …

Read More »

Çiroka Pisik û Kêrguh (2)

Asman hedî hedî reş dibu, rojek din dîsa xilas dibu. Ew roj ê kû zindîyê dide axê, zindîyê dide cihanê, ramusana berdide ruyê zaroka êdî dadigerîya. Stêrk yek biyek, wek kû tarîtîyê qul dike li navîna asman de diçurisîyan… Kêrguh jî histû xwar û bi rewşekî ramandarî berva mala xwe diçû. her kû nêzîka mala xwe dibu , bîhna qirêjîyê …

Read More »

Çiroka Pisik û Kêrguh (1)

Li nav bajarekî qirêj de kêrguhekî bi berçavk hebû. Ew bajar her çikas qirêj bejî, bandora xwe hin ne gîhiştibû dilê kêrguh û dilê kêrguh wekî rûyê xwe hîn pakuj mabu. Jiyan li paş berçavkên kêrguh de xweş xuya nedibû. Kêrguh, her çiqas bextiyar nebejî , wekî her ajalan dijîya… Rojek li rojan berçavkên wê ket erdê , hurbû. Êdî …

Read More »