Çarşem , 28 Cotmeh 2020

Arşîvên Nîşanê: hezkirin

Ji Bo Dê-Bavbûna Çêtir 9 Rêbaz

Van rojan ez vê gotinê tim û tim dubare dikim: ‘ Karekî gelekî baş dikî, Joanna, îhtîmale vê çêtir dê-bavbûn ne pêkan e’ Dema ez rewşa wek miriyek betilandîdabim,  xweyî kirin û ewletiuya zarokan jî bo min hunerek mezin tê xuya kirin. Lê belê pê derdixim ku ez dikarim baştir jî bikim. Ez dikarim bibim de-bavek çêtir Û xwe bi …

Bêhtir Bixwîne »

Perwerde û Hezjêkirina Zarokan-Xutbe

  يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَائِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَا يَعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ (6) التحريم Bawermendên birûmet! Ew Xudayê ku ronahiya erd û asîmanan e, nîmetên  bêhejmar dane beniyên xwe. Ji wan nîmetan yek jê zarok in. Zarok xemla jiyana mirov, fêkiyê wê û çavkaniya herî mezin a paşeroja …

Bêhtir Bixwîne »

Ji Ziman Hezbike

Li gor min ziman yekem berpirsyariya mirovan e. Wekî din ziman şanîkera hebûnê ye. Di hînbûna zimên de weynoya serî jî dayik e. Ziman çiqas zaf bêaxivîn ewqas xweşik û biqîmet dibe. Divê Kurd jî ji zimanê xwe hezbikin û ji xwe re bikin nirxek. Bêguman ziman parçeyeke mezin a yê jiyanê ye. Birîneke gelê Kurd jî bişivîna wan û …

Bêhtir Bixwîne »

Lîstikên Herêma Kerboranê An Lîstikên Herêma Torê

1 –  LÎSTİKA XARAN Lîstikan xaran lîstikeke di nav çanda kurdan de pir kevnar e. Di hiş û mejiyê her kurdekî de her dem jîndar e. Li hemû bajarên Kurdistanê lîstika sereke ye. Her zarê kurd miheqeq di emre de, di jiyana xwe de, wextekî xwe bi vê lîstikê borandiye û pê mijû bûye û pê lêyistiye. Tu ji kîjan …

Bêhtir Bixwîne »

Pênûs û Lênûsk

Zayîna mirov, heya mirina wî, çiştên tên  serê wî ew çarenûsa wî ye. Hin hene tên guhertin, hin hene qet. Gava çavên xwe vekirin pê de, têkoşinekê mezin û dijwar despê dike, di navbera mirov û jiyanê de. Lê mixabin Her caran yê têkbirin jiyan e. Bi xurûr, bi difre, bi pozbilindî… Yê têk diçe jî însan e. Bi xemgîn, …

Bêhtir Bixwîne »

Zarokên Bi Madeva Girêdayî

Aferînerê kaînatê, mewcûdat û hebûn ji bo jiyanê çê kir; jiyan wek keşafê mewcûdatê û di navenda çembera hebûnê de cih girtîye. Jiyan ji wekî çemberekê îcad û înşa kiriye; însan ji kiriye navenda xêza heyatê. Bi kurtayî her tişt ji bo mirov û însên çê bûye. Çawa ku ‘İsmê E’zem’ heye, herweha ‘Naqşê E’zem’jî heye; ew jî ÎNSAN E. …

Bêhtir Bixwîne »