Şemî , 19 Îlon. 2020

Arşîvên Nîşanê: folklor

Jin û Kanîya Avzêrîn a Folklorê

Daxistina Dosyayê wekî PDF Jin û Kanîya Avzêrîn a Folklorê Ji mêj ve ye ku jina Kurd bi gelek şêweyan mîna semboleke folklorîk derketiye pêş û kedeke wê ya berbiçav di parastin û dewlemendkirina folklor, zargotin û wêjeya devkî ya gelê Kurd de heye. Wê gelek stran û çîrokên tijî hest, çakzanî û serpêhatî li çanda me zêde kirin û …

Bêhtir Bixwîne »

Dirikê

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Keçikek hebû. Navê wê Dirikê bû. Rojekê Dirikê û jinbira wê ji bo ku cila/kinca bişon diçine serê kaniye. Ji bo ku ava cila germ bikin jinbir ji Dirikê dixwaze ku here darik û qirşika bide hev. Dirikê diçê dar û qirşika dide hev. Lê Dirikê dereng …

Bêhtir Bixwîne »

Zêrka Zêran

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Keçikek bi navê Zêrka Zêran hebû. Rojek ji rojan Zêrka Zêran û hevalên xwe diçin qirşika. Zêrka Zêran qirşikê xwe didê hev. Duvre ji hevalê xwe re dibêje: – Min qirşikê xwe dane hev. Heta hûn qirşikê xwe bidin hev ezê razim. Dema ku we karê xwe …

Bêhtir Bixwîne »

Çûk û Pîrê

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Carekê ji caran li gundekî pîrejinek hebû. Rojekê ji roja mevanên pîrê ten. Ji bo ku nanê xwe bi tenûrê wekê, hatibû serê tenûrê. Hundurê tenûrê tijî qirşik û darik û ardû dike lê tenûr pênakevê. Çiqas pifdike tenûrê tenûr pênakevê. Çûkek tê xwe li ser tenûrê …

Bêhtir Bixwîne »

Teyrê Sîmir

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Zemanekî çûkek hebû. Navê wî Teyrê Sîmir bû. Gelekî bedew û xweşik bû. Ji bo ku helîna xwe çêbike li her deverê dinyayê digere. Rojekê darekê dibîne. Dar di nîvê çolekê deye. Teyrê Sîmir diçe hêlîna xwe li ser wê darê çêdike. Di hêlîna xwe de çar …

Bêhtir Bixwîne »

Mirmir

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Zilamek û jina wî hebûn. Kurikekî wan hate dinyayê. Ji ber ku geleki dikir mir mir navê wî Mirmir danîn. Bave Mirmir cotkari dikir. Piştî ku Mirmir mezin bû rojeke ji bavê xwe pirsi: – Yabo, îsal me çi çandiye? Bavê wî jê re got: – Me …

Bêhtir Bixwîne »

Qencî û Neqencî

Hebû nebû carek ji caran rehmet li dê û bavê hazir û guhdaran. Du hevalên hev hebûn. Rojekê di rêyekî de dimeşiyan. Yek ji wan hevalan dibêje qencî baş e, ê dî dibêje na neqencî baş e. Li ser vê babetê demeke direj diaxivin. Ji bo ku bihev nakin şert didin berhev. Dibejin; emê herin bal melayekî ku ji bo …

Bêhtir Bixwîne »

Giyayê Ku Li Ser Koka Xwe Şîn Hatiye

Gava mirov behsa çand, hebûn û mîrata mirovî û şaristanî ya miletekî dike, di serî de wêjeya devkî û zargotin dikevin tora hişê mirov, çi ku zengînîya herî berbiçav û xwenîşandana herî serincrakêş a çanda her miletî di şikefta vê xweşbêjîya xwemakî de veşartî ye. Zimanê ku hêmana sereke ya avakirina kesayetîya neteweyî ya her gelî ye, dibe alava tomarkirina …

Bêhtir Bixwîne »

Gundiyê Bi Navê Eyib (Eyo) û Seydayê Gund

Li Kurdîstanê bajarê Mûşê bisalan berî Gundek xwestine ku ji xwe re Mizgeftek bidin çêkirin. Ji bona zarok û malbatên wan xwenda û zana bin. Gund çend mal û hemû jî bira pismamê hevdu bûne. Avahiyek çê dikin cîhê mele û zarokên xwe û Seydakî tînin gund. Seyda zewicandî û zarokên wî jî hebûne. Seyda dersa mezin û piçûkan dide …

Bêhtir Bixwîne »

Ji Nûbiharê 10 Kitêbên Zarokan!

Ev deh kitêbana, wekî set bi navê “Daristana Şêrîn” weşiyane. Neh heb ji wan rengîn, yek jî reşbelek e; yanî kitêba xêzkirin û rengandinê ye. Li dawiya her kitêbê, li gorî naveroka wê hin pirsên azmûnkariyê û ferhengokek hatine amadekirin. Rûpelên kitêban, bi nîgarên rengareng xemilandî, nivîsên wan jî digel nîgaran hûnandî ne. Metnê kitêban, nivîskar bi xwe vejandiye; ne …

Bêhtir Bixwîne »