Pazartesi , Ocak 25 2021

Tag Archives: Çîrok

Mela Îbrahîmê Mixakomê û Waliyê Mûşê

Bi navê Xwedayê Dilovan û Dilovîn Hemd ji Xweda ra û selat û selam li ser Resûlê Wî be! Walî; got: “Mela şertên îmanê çend in?” Mela got: “Sisê ne! 1- Sewqe bide serê xwe, 2 – Nasnama Tirkiyê di cêba wî da be, 3- Eskeriyê kiribe”   Min xwe negîhandê lê, rûsipiyên me gelek behsa Mela Îbrahimê Mixakomê dikirin. …

Read More »

ŞÎRETA ROVÎ LI ÇÊLAN JI BO REZÊ ŞÊX

Dibêjin, roviyek di şikêreke li nava rezên gûndê şêxekî, têjik derxistine. Dema çêlîkên Rovî givrok bûne, êdî Rovî wan fêrê xwarina tirî jî kiriye. Lê rovî şîret li çêlan kiriye û weha gotiye: – Hûn di nava rezên gundiyan de ne, mêw tev li ber we ne, li navê serbest bigerin, we guşiyekî xweşik bi kîjan mêwê ve dît, bixwun. …

Read More »

Cudahiya di navbera çîrçîrok û çîrokê de

Beriya her tiştî divê em der barê pênaseya nav de xwe hinekî zelal bikin. Bi dîtina min çîrok pênaseyek ne rast e. Zêdetir ji bo qiset an jî serpêhatiyan tê bikaranîn. Li şûna peyva çîrokê, çîrçîrok bê gotin bêhtir di cih de ye. Lewre çîrçîrok hinekî di nav xwe de tê afirandin û derewan disêwirînin. Ji ber vê ez dixwazim li şûna çîrokê …

Read More »

CEZAYÊ MAÇEKÊ (Folklorîk)

Dibêjin, paşayekî mêrê sê jinan hebûye. Paşê ji hers ê jinên xwe jî pir hezdikir. Lê ji hersê jinan, tenê keçeke wî hebûye. Keçik jî, pirî dela bû, meriv digot qey hîv û roj li ber rû û bejna wê hatine wergirtin. Zilamek jî li bajarê Paşê hebûye. Ew zilam gelek zana, bîrewer û di nava xelkê de bi rûmet …

Read More »

PİLPİLÎNG Û ŞEWAT

Çar heb hevalên pilpilîng bi hev re digeriyan geh li ser gova gulê vediniştin difiriyan geh li ser kulîlka vediniştin;  difiriyan û direqisiyan. Rojekî dîsa di seyranê de ar dibînin lê nizanin ku ar çi ye. Dixwazin ku ar nasbikin. Pilpilînga yekem hindikî nêzê ar bûye, dîtiye ku ser, der û dorê wê ronî dike û vegeriya cem hevalan, got: …

Read More »

Hevaltiya Pel û Bayê

Di demekê de Ba û Pel bibûn hevalê hev. Rojekî Ba ji pelê re, dibêje: – Bibêje heval, ji min bixwaze bibêjî ku, ez te bibim wê cihê. Pel fikirî û ponijî, tew tiştek nehat bîra wê. Ba dîsa jê pirsî, got: – Hadê fedî neke, ez karim te bibim. – Nizanim birayê delal, qet tiştek nayê bîra min. Tu …

Read More »

ŞERÊ KERÊ BIGUHAR Û KERÊ BIZENGIL

Carekê du kerên reş bûne heval. Di stuyê yekî de zengil hebûye û di guhê yekî de jî guhar hebûye. Herdu ker bi hev re çûne li mêrgekê çiriyane. Bala xwe danê wa ye makerek jî hate ba wan û çêriya. Kerê bizengil gotiye: – Telên vê makerê xweş in, cara pêşî ji min re. Kerê biguhar jî gotiye: – …

Read More »

Bi xêr hat kanûn e

Ev helbest di civata zarokan de tê gotin, di şevê zivistana yên dirêj, dema bav zarokan kom dike û ji wan re dixwîne. Ev helbest bê awaz û mûzîk e tenê bi helbestkî tê xwendin. Ew jî pareke ji çanda Kurdî resen e di herêma Botan de tê xwendin.   Bi xêr hat kanûn e   Bi xêr hat û …

Read More »

SÊ PELÊN MARAN

Hebû tûnebû mêrekî pir feqîr hebû. Tenê kurekî wî hebû û ew ewqas feqîr bû ku nedikaribû kurê xwe xweyî bike. Kurê wî rojekî ji bavê xwe re dibêje: Ez li we bûme bar. Ez dixwazim bixwe li çareya serê xwe binihêrim û nanê xwe bixwe derbînim. Bavê wî pir xemgîn dibe lê naxwaze pêşiya wî jî bigire. Ew ji …

Read More »

Pirsên Kalêmêr û Mela Yasîn (Hîkaye)

Mela Yasîn hê nû bibû mela. Ji bo melatiya gundê Qeremûsana Çêrmûgê hatibû tayîn kirin. Mela Yasîn berî ku dest bi wezîfeya xwe bike çû gundê Qeremûsanê da ku bibîne ka hela gundekî çawa ye xaniyê mela heye tuneye wê li ku bimîne û hwd. Li nîzikê mizgeftê ji dolmişê peya bû û berê xwe da mizgeftê hê negihiştibû mizgeftê …

Read More »