Şemî , 8 Tebax 2020

Sirrê Herî Dijwar (Helbest)

Digerîyam li rastîya pînhan

Ka çi ye herî zor li cîhan

 

Da vekim derîyê aleman

Lazim dibe kilîtê zimanan

 

Min dest pê kir ji Kurdistan

Paşê gihîştim Ecemîstan

 

Çend salan li Erebistan

Heta xerbê li Ingilîstan

 

Bi vî awayî piştê çend salan

Hemû kilît standin pir hêsan

***

Her roj diketim aleman

Digerîyam dûr li afaqan

 

Car li erdê car li ezman

Geh zerreyê geh stêrkan

 

Bi aqil û felese û şikan

Gihîştibûm heta Yûnan

 

Ders girt ji Ebû Elî û Ebû Nasran

Ji Felatûn, Sokrat û Telesan

 

Serî tevlihev bû bi van

Min got: Berde afaqan

 

Min fehm kir ku serê ilman

Nasîna xwe ye an jî nefsan

 

***

Min berê xwe da nefsa nezan

Da ku berde can, bibîne canan

 

Û berde listikên aqilan

Riyen tevlihev û ne eman

 

Ewil bigrim hin dersan

Paşê bikim ez şerê can

 

Bi medrese û tekkeyan

Li ser şopa 12 ilman

 

Ketim nav serf û nehwan

Ji tefsirê heta hedîsan

 

Piştê van çend gavan

Bi xwendina çend salan

 

Dest pê kir perwerdeya can

Islah û tezkîyeya nefsan

 

Ketim quncik û şikeftan

Jîyam bê nan,  bi giyayan

 

Ketim seyr û sulûkan

Bûm xwedîyê kerametan

***

Teva van mertebeyan

Têgihîştim encama han

 

Ku dawîya hemû ilman

Û asta bilindtir ji keşfan

 

Bi ramana Bedîuzzeman

Bi gotina Îmamê elfî san

 

Bawerîya Xweda û îman

Marîfetullah e digel îrfan

 

***

Edî gihîştim sirrê aleman

Ji can derketim ba canan

 

Li meqama Marîfet û îrfan

Piştê hevnasîna çend salan

 

Wenda bû cîhan li ber çavan

Tenê ew ma, xeyrîhî nîhan

 

Li ber min her çi bû eyan

Bi navê wî dibû zîyan

 

Ji hebûna mewcûdan

Xuya dikir tenê canan

***

Li wê asta ser astan

Bûm evîndarê canan

 

Min dî bilindtir e ji îrfan

Evîn û muhebbeta canan

 

Dema min dinêrt li cemalan

Min didît xwedîyê cemalan

 

Nîşan dida hemû cemîlan

Cemala xwedîye cemalan

 

***

Bi muhebbetê min dikir seyran

Hêvî bû cemala xwedî cemalan

 

Rojekê dilberekê ji dilberan

Xwe nîşan dabû pir yeman

 

Hêvîya ru’yeta wî cananê zîşan

Serûbin bû, bi dîtina wê bêîman

 

Di bîra min da qet neman

Ders û ilm û tezkîye û îrfan

***

Her kelî û gav di xeyalan

Dîn bûm li çol û newalan

 

Min jê ra kir qurban

Him can, him canan

 

Dîl ketime destê zaliman

Umrek e dikşînim eleman

 

Bang dikim li çar aliyan

Hewl didim bi pênc zimanan

 

Bikar tînim ilm û îrfan

Felsefe û aqilê ecnebîyan

 

Dikim nakim bi salan

Nagêjim tu encaman

 

Min got: Hawar, ya Hennan ya Mennan!

Çi bikim, ji bo halê min çi ye derman?

 

***

Dengek hate min ku “ey Osman”

“Ev ne eynik e, perde ye li canan”

 

Ne tenê te fehm nekir ji dilberan

Kesî fehm nekir ji wan li cîhan

 

Sirrê herî dijwar ji sirran

Ev in, niha li te jî bû eyan

 

Biterikîne wê, berde mecazîyan

Xilasîya aqil û dilan, li ba canan

 

Osman Kurêşêran

31.05.2020

Derbar ziman

Avatar

Dikarê vê jî bixwênê

Xesû û Bûk

Dinya bi dor e! Dibêjin carekê bûkek û xesûya xwe hebûne. Xesûya wê nexweş ketiye. …

Bersivekê Binivîsêne

Epeyama we nayê weşandin. Qadên pêwist bi * hatine nîşandan.