Cumartesi , Nisan 17 2021

Rûnê Simbêl

Hebû tinebû di gundê Qopê de malbatek hebû. Erê di nav ev malbatê de jî zilamek hebû. Rewş û debara ev mêrik nebaş bû. Feqîr û hejar bû. Lê xîzanî dikişand. Belê ev mêrik ne dixwest kes xîzanîya wî bizane û bihise.

Lê belê kengî derdiket dervayê, wî car simbêla xwe û devdora xwe bi rûn lêdikir. Ku herkes dev û simbêla wî bibine û bêje, ev kes savarê bi rûnî xwarîye.

Lê rojekî ev mêrik disa xwest biçe dervayê. Li ber derî solê xwe lixwe kir û li ber deri qîzê xwe re gazinç kir û qirya, ‘keçkê min, ka rûna simbêlî min bine’ go. Keçkê wî jî bilez rûna simbêlî wî anî û got, ‘hilde bavo’. Bavê wî jî tilê xwe têxîste hûndîrê rûnê û simbêl û devdora xwe bi rûn kir, paşê jî çû çayxaneya gundî.

Keçik jî, rûnê simbêla bavê xwe bir û têxîste cîyê wî. Di wî yalî de, mişk pêşî, di pîşîk jî paşîyê de direvîya. Lez û bez ber dora rûna simbêlê çûn. Piştre jî di wî bezdanê de rûnê simbêla mêrik kete xarê û rijya. Keçik û jina malê ew deng bihistin û hatin ev bûyerê ditin, piştê vê yekê, jinik; ‘eywax! ew çi rewşe, malê me şewîtî. Ka ez çi bêjim mêra xwe’ got.

Nale nale jinik dom kir û keçik jî revîya dervayê, çû çayxaneya gundî. Û di wê derê de bavê xwe dit û di cem herkezî de wisa go; ‘bavo welle rûna simbêlê te pîşîk êxîste erdê hemû rijand. Îdî tu nikarî simbêla xwe bi rûn ve xemlandî biki.’

 

About Rêvebirê Çandnameyê

Rêvebirê Çandnameyê

Check Also

Şêwra Êvara Perwaneyê

Koma Xwendinê ya Amedê ku ji 15 rojan carek roman an çîrokek kurdî dinirxîne, vê …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir