Duşem , 21 Îlon. 2020

Ruh û Jan

Hevalên hêja û birûmet!

Heyberên candar digel du hêmanên bîngehîn pêk tên. Yek jê beden (gewde) û ya din jî ruh (giyane) e. Hebûna mirov jî girêdayî van herdu hêmanan pêk tê. Ango ku bedena mirov tunebe, ruhê mirov; û ku ruhê mirov jî tune be bedena mirov bi kêrî tiştekî nayê. Cestekî bêruh û ruhekî bêhest nikare jiyanê vehewîne. Laş û giyan, hiş û dil, hest û hizir bi her mirovî/ re peyde dibin. Bel peydebûna van tiştan her gav têra jiyaneke birûmet nake. Lewre ew hêmanên ku bi mirov re peyde dibin, bi gelek lewirên dirinde û cureyên nebatan re jî peyde dibin.

Tiştê ku mirov ji heyberên din vediqetîne hestyarî û pejnkariya mirov e. Yanî tiştê ku mirovbûna mirov bi bîra mirov dixe, ne êş û jana bedenê ye; êş û jana ruh e. Êş û jana ruh, pîvana hestyarî û pejnkariya mirov e jî. Kesên ku dilê wan neêşe, ruhê wan nalebite. Kesên ku hestê wan ji bo zarokan di ser hev de nefûre, hestyariya wan qels; û kesên ku dilê wan ji bo mirovahiyê lê nede jî pejnkariya wan kêm e. Hestên mirov ji qasî tebût be, ruhê mirov jî ew qasî tebût; hestên mirov çi qasî qels be, ruhê mirov jî ew qasî qels dibe.

Li aliyê din, berpirsiyariya mirov çi qasî zêde be, pejnkariya mirov jî ew qasî zêde; berpirsiyariya mirov çi qasî kêm be, pejnkariya mirov jî ew qasî kêm dibe. Êş û jan bi hemû heyberên ruhber re peyde dibe. Belê ew êş û jan, tenê êş û jana bedenê ye. Ne ya ruh e. Ji ber ku heyberê herî hestyar û pejnkar mirov e, êş û jana herî giran jî di ruhê mirov de pêk tê. Heta ku ruh di mirov de hebe, ne mirov dikare dev ji ji êş û janê û ne jî êş û jan dikare dev ji mirov berde. Tu mirov nîn in ku êş û jan tehm nekiribin. Îcar hin caran bedena mirov ji ber êş û jana mirov û hin caran jî êş û jana mirov ji ber bedena mirov bêhnteng û bêzar dibe. Kîjan ezayê bedena mirov biêşe, ruhê (giyana) mirov di wir de ye. Her êşek, bandoreke giran li ser giyana mirov dihêle û tevê bedena mirov zivêr dike. Ji bo wê, meriv nikare bibêje êşek ji êşekê siviktir an jî girantir e.

Her nexweşî êş û janekê û her êş û janek jî nexweşiyekê dide giyan û jiyana mirov. Tiştê ku wateyê dide jiyanê ne hebûna bedenê ye. Peywira giyanê ye. Laş û beden bi her kesî re peyde dibe. Belê tiştê ku nirx û qîmetê li bedenê bar dike ruh û giyana hestyar û pejnkar e. Giyana mirovên hestyar û pejnkar, bedena mirov hişyar dikin û wan arasteyî liv û tevgerên mirovane dikin. Kîjan êş dibe bila bibe, tevahiya bedenê diêşîne. Beden û giyana hestyar be, ji bo hemû êşan bertek nîşan dide. Bedena ku tu êş û janê nehisîne pûç e, felc e û tevizî ye. Ruh, di bedeneke hestyar de êşê dihisîne. Bedeneke tevizî û mirî giyanê nahisîne.

Ruhekî tevizî û mirî, nikare xwe li qiramê jiyaneke birûmet bigire. Ji bo wê, êş û jan bi kêrî laşekî pûç û giyaneke bêhest jî bi kêrî laşekî zindî nayê. Îro êş û jana ku di giyana me de diçêre, êş û jana zarokên Kobanê ye. Ew bedena ku ji bo zarokên Kobanê nelebite, nikare êş û jana zarokên vê dinyayê bitebitîne. Ruhê ku êş û jana zarokên Kobanê nehisîne, nikare bîrînên bedena zarokên Filîstînê bikewîne. Çavê ku rewşa zarokên Kobanê nebîne nikare ji bo zarokên Etyopyayê hêstiran bibarîne. Mirovê/a ku êş û jana hemû zarokên vê dinyayê di dil û mêjiyê xwe de nehisîne, nikare ji derdê zarokên vê dinyayê re bibe melhema birînê.Ji bo vê yekê jî pêdivî bi bedeneke bijûn, giyaneke hestyar û dilekî pejnkar heye. Êş û jana ku di bedena mirovahiyê de pêk hatiye, êş û jana zarokên vê dinyayaê ye.

Heke mirovahiyê êş û jana zarokên Kobanê di dil û mêjiyê xwe de bihisanda, tu carî li hemberî şer û pevçûnên ku di dil û mêjiyê zarokan de rûxanên mezin pêk tîne, bêdeng nedima. Heke mirovahiya cîhanê do, êş û jana zarokên Erîtreyê di cest û giyana xwe de bihisanda dê îro karibûna dengê qîrîna zarokên Şengalê jî bitemiranda. Heke mirovahî bi qasî misqalê zer di aramî û aştiya cîhanê de bifikiriya, ev şer û pevçûnên ku xewn û xeyalên zarokan tarûmar dikin, tu carî rû nedidan. Heke mirov bi hestyarî û pejnkarî tevbigeriyana, îro li hemberî çek û bombeyên ku dibe sedema qitûtiya qûtê jiyanê, bêhis û bêdeng nediman. Zarokên şîrîn û delal! Hestyarî û pejnkarî, du bertekên mirovî ne. Belê ev herdu bertek her gav bi herkesî re peyde nabin.

Herkes nikare bi hestyarî û pejnkarî tevbigere. Kesên ku li hemberî bûyer û lêqewmînên rojane bêdeng dimînin, nikarin li hemberî şer û pevçûnên bêyom derkevin. Kesên ku pirsgirêkên mirovahiyê, wekî pirsgirêkên xwe nebînin, nikarin li hemberî xerabî û neyiniyên vê dinyayê helwest bigirin. Kesên ku hemû zarokên cîhanê wekî zarokên xwe nebînin, nikarin êş û jana zarokên Kobanê bitemirînin. Kesên ku bi heman hest û hizran nêzîkî zarokên cîhanê nebin, nikarin pirsgirêkên zarokên cîhanê çareser bikin. Ji bo wê, em dikarin bibêjin, kesên ku bi ruh û jana Kobanê tevnegerin, mixabin dê tu carî nikaribin bêhntengiya zarokên Kobanê û hemû zarokên vê dinyayê ji holê rakin.

azadiyawelat.info

Derbar Rêvebirê Çandnameyê

Rêvebirê Çandnameyê

Dikarê vê jî bixwênê

Gêziyê Tepa Qelaxa

Li Serhedê, bi piranî jî li bajarê Agirîyê em dikarin qelaxê di serîda gêzî-çikkirî bibînin. …

Bersivekê Binivîsêne

Epeyama we nayê weşandin. Qadên pêwist bi * hatine nîşandan.