Duşem , 21 Îlon. 2020

Meseloka Rovî û Kûsî

Em çawa bêjin, rojekî rovî û kûsî dibin hevalê hev. Bi hev re rêwîtî dikin û diçin. Rovî rojekî pir birçî dibe. Dibê: “Ez çawa bikim û wî kûsiyê bixwim.” Hev dibin tînin. Rovî dibe:

-Birayê kûsî, emrê me kîjanê ku mezin be em ê wî bixwin.

Kûsî dibe:

-Temam birayê  rovî, tu çawa dibêjî em fenanê te bikin.

Kûsî, ji rovî re dibêje:

-Emrê te çiqas e?

Rovî dibe:

-Sala hezar û heşsed û nod û sisê yê de ez hinga xort bûm, di şer de bûm. Dewsa şûr li min ket û ez birîndar bûm. Dewsa şûr ji li pişta min de hê jî birîne.

Li wê derê kûsî dest pê dike û digîrî. Digîrî, digîrî, xwe radike dixe erdê. Rovî dike nake kûsî aş nabe. Paşê bi zorî aş dike û dibêje:

-Birayê kûsî, tu çima digîrî? Te dilê min şewitand.

Kûsî dibêje:

-Te wê herbê xist bîra min, wê herbê de heft heb layê min hatin kûştinê.

Rovî li jor de pa stûyê kûsî mêze dike ku stûyê wî qirçîmî ye. Dibê:

“Min zanîbû wan qirçimê hanê yê îro nînin. Gelekî dûrin..”

 

Menekşe Karabalik-Çandname
www.candname.com

Derbar çandname

Avatar

Dikarê vê jî bixwênê

Gelek Kurd ji mîkrofonên qenalên kurdî ditirsin

Bernameçêker, Mehdî Mutluyî ji Ortadogu Newsê re diyar kir ku naveroka bernameyan qasî teknîkê pêş …

Bersivekê Binivîsêne

Epeyama we nayê weşandin. Qadên pêwist bi * hatine nîşandan.