Salı , Nisan 20 2021

Kuço Kuço!

Hebû tunebû. Pîrek hebû. Pîrê rojekê şerbikê xwe hilda û çû ber kaniyê, da ji xwe re avê bîne. Dema çû ber kaniyê, cîranekî wê, gazî wê kir.

Wê jî şerbikê xwe danî ber kuçekê û jê re got: “Kuço Kuço, şerbikê min neşkîne, heta ez çûm ba cîranê xwe û hatim.”

Kuço got: “Bila be.”

Pîrê çû ba cîranê xwe, heta vegeriya nêrî ku şerbikê wê şikestî ye.

Pîrê got: Kuço kuço, te çi re şerbikê min şikênand?

Kuç got. Maç i re giya li bin min de heşîn dibe?

Got. Giyayo giyayo, tu çi re binde heşîn dibî?

Got: Maç i re pez min dixwe?

Got: Pezo pzo, tu çi re giye dixwî?

Got: Ma çi re gur min dixwe?

Got: Guro guro, tu çi re pêz dixwî?

Got: Ma çi re se direye?

Got:  Seyo seyo! Tu çi re direyî?

Got: Ma çi re, kevanî totika min kiçik çê dike?

Got: Kevaniyê kevaniyê! Tu çima totika sê kiçik kiçik çê dikî?

Got: Maç oma mişk tûrikê min qulêl dikin?

Got: Mişkno mişkno! Hûn çima tûrikê kevaniyê qulêl dikin?

Got: maç ima pisîk me dixwe?

Got: pisikê pisikê! Tu çi re mişkan dixwî?

Got: Ez ê bixwim, bixwim, bixwim, heta li sere dûvikê min re bavêje.

 

Ev çîroka ji Salnameya Nûbiharê hatiye wergirtin.

About ziman

Avatar

Check Also

Şêwra Êvara Perwaneyê

Koma Xwendinê ya Amedê ku ji 15 rojan carek roman an çîrokek kurdî dinirxîne, vê …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir