În , 25 Îlon. 2020

Çîroka Gel – Ayşe IRMAK

Dibê carek hebûye cara rahmet li dê li bavê hazir guhdaran…

Dibê carekê hebûye paşek û wezîrekî wî hebûye, paşa paşatîya xwe , wezîr jî wezîrtîya xwe dike. Wezîr rojekê xirabîyekê dike, lê xirabî çîye kes nizane. Ev tişt tê  bihîstinê û paşa pêdihese,, gazî wezîrê xwe dike û dibêje

-ez ê te dardakim ji bo vê xirabîya te… wezîr înkar dike û dibêje

– ez bêgunehim , sucê min tuneyî…

Paşa dibêji – fermana te hatîye , em ê te bixeniqînin, lê ez destûr dime te, deh rojan bigere bêje bê lê li vî dinyê de , tiştê herî nebaş û pîs cîye ?

Wezîr dibê temam , diçe mala xwe jin û zarê xwe re dibêje ;

– êdî ez ê sibê herim êvarê werim mal .

Dibê – çima, çi bû ?

Wezir dibê – paşayê min dardake lê deh roj îzîn daye min .

Got – xwe re bigere bajar bi bajar , gund bi gund , di vê dinê de tiştê herî pîs û nebaş çî ye ?

Wezîr diçe diçe diçe, diçe cem cum’etekê merivên mezin ra dipirse

– selam eleykum

-eleykum selam ,

Wezir dibê – paşe ji min re pirsîye, di vê dinê de tiştî herî nebaş û pîs çîye ?

Herkes xeberekê dibêje, yek dibê derew e , yek dibê dizî ye , yek dibê heramîye hwd…

Wezîr tê mala xwe , neh û deh rojê wî temam dibe, diçe cem paşê ,, paşa dipirse

– te sual kir , hîn bûyî ? Wezîr dibêje

-erê , herekî tiştek got, lê ez durust nakim bêjim…

Paşa dibêje :

– bêje te got ev tişt rast be , ez ê te berat kim lê rast nebe ez ê serê te lêxim.

Wezîr ditirse û dibêje

– paşa xwaş , deh rojan caka îzîn bide min ez ê herim caka bigerim , paşa dibê temam here dîsa bigere cewaba pirsa min hîn bibe.

Wezîr diçe diçe diçe , diçê çolê rastî şivanekî tê , dêna xwe didê pezê wî mexel e , şivên jî ji xwe re rûniştîye diçe nîzîkaya şivên , dibê

– selam aleykûm

– aleykum selam , wezîr dibêje şivên ez zahf birçî me , qe nan û şîr heye tu bidî min ,

şivên dibêje :

-welle nan heye lê şîr tuneyî .

Dibê

– xwedê ji te re razî be , tu dibê nan heye şîr tuneyî, wî sed pez heye qe di yekî de şîr tuneyî ?

Şivên dibê

– na gişkîda şîr heye lê heqqê me nîne , heqqê xelkêye tenê mîhekî danê min ez xwe re didoşim, min hema le’ezekî berê dotîye, eger tu hinekî sebir bikî weke seatekî ez ê pez rakim, bila rabe alinçê hinekî bigere şîr bikeve guhanê wê ez ê ji te re bidoşim, çi hatibe tu bi nanê xwe ve bixwe û here…

Dibê erê , cem disekine ew pez digerîne û hinekî diçêrîne caka dîne dide mexel , şîr dikeve binê guhanê pez , ev mîha şivan her roj jî ji xwe re didoşe , ew ê li vî re didoşe, wezîr dibêje:

– xwedê ji te razî be ew tîmam pez e , hema tu serê wan guhanan hemûyan piçekî bidoşî tasekî tiju be ,

şivan dibê

– nexêr ev heqqê me nîne

Wezîr dibê

– tu çiqas helalî dixebite,

Şivên dibê

– mîhek dane min lê ez vê didoşim û bi îdara xwe dikim. Wexte isa dibêje nan û şîrê xwe jî dixwe, radibe û xatirê xwe lê dixwaze. Hewekî wêda diçe lingê wê li kevir dileqite û tite’ese dikeve, wexta radibe dêna xwe dide selikeke zirav , selik welgerîya kupê zêr bindane, kupê zêr derdixe tê cem şivên , dibê

-Selam aleykum

Şivan dibê :

-aleykum selam

 

Wezîr dibê :

– welle ez erdê ketim, min wan zêra waha dît. Dibê , em ê bijmêrin nivek min nivek jî te .dijmerên. hezar zêr derdikeve .

Dibê : pênsid yê min pênsid yê te , dibê :

– temam , paşê xatirê xwe dixwaze û diçe, hewekî diçe careke din dizivire tê cem şivên dibê :

– tu dikarî sed zêr bidî min.

Şivên dibê:

– temam

Zêr didê û ew diçe dîsa hewekî dûr diçe, carka wergere tê dibê:

– tu dikarî sedê din jî bidî min

Şivên dîsa sed zêr didê, welhasil wan zêra gişkî lê distîne. Jê dûr dikeve şivan destê xwe diavêja çakêtê xwe , dihêjîne û dibê:

– weyyy tu çi qas cîmrîyî ?, ew cîmrîtî dikeve hişê wî, lê dixe diçe mala xwe , hê rojek di rojê wî jî maye, diçê wan zêran dide jina xwe û wiha dibêje:

-jinik hemîn min ew kelîme hildaye , dibê heke ew kelîme rast derket em ê werin bixwin , bidin ,bistînin kêf bikin. Lê derneket jî ew ê serê min lêxe, de maye du roj , em ev herd rojan kêfa xwe biniherin, kêf bikin. Her rojê wî tên lê dilê wezir kul e , rojê wî temam dibe diçê hizura paşê, paşa dibêje:

-tu hatî ?

Dibê :

-erê

Dibê:

-te çawa kir ?

Dibê :

-welle min pê derxist , di vê dinyê de tişti herî nabaş û pîs cimrîtîye.

Paşa difikire û dibêje:

-erê welle, rast e te pê derxist…. wezîr şa dibe dibê:

-ez êdî berat bûm herim mala xwe…

Paşa dibê:

-wisa nabe

Wezîr dibê :

-çima?

Paşa dibê:

-kê gote te , tu çû yî kuderî,  kîjan gund bû ?

Wezîr dêna xwe dide , nikare vira bike mecbûr dimîne dibê:

– paşa xwaş , welle hal hewalê min , şivanekî waha min zêr jê stendîye min zêr anî parve kir , nivek ji wî re nîvek xwe re hilda , paşê sê çar cara vegeriyam min hemû zêr lê stend û anî malê, wezîr dibê ê min kelîme jî pê derxist , tu niha çi ma , nahêlî ez herim û berat bim,

Paşa dibê:

-naxêr ez qebûl nakim ,

wezîr li vir digire û yekî dişîne mala wezîr dest dide li ser wan zêran, paşê serî wezîr lê dixe peyra du heb dişînin pey şivên û şivên dînin suwal dikin.şivan jî dibê :

-halhewal wahaye,

Paşa dibêje:

– şivan qurban, te rast got lê vê dinê de tiştî herî nebaş û pîs cîmrîtîye ji bo wî paşa şivên dixe wezîrê xwe, paşa bi paşatîya xwe , wezîr ji wezîrtîya xwe berdewam dike…

Ew çûn mirazên xwe şa bûn, hûn çûn mirazê xwe şa bûn.

Nîşe: Ev çîrok  bajarê agirî di navçeya gîyadînê gundê tendurekê de di devê apê mihemed ve hatîye girtin û nivîsandin ,

Navê  : mihemed

Temen: 70

Ziman : kurmancîye , tirkî nizane.    

Gîyadîn nufûsa wî 43.947

Şikêftên wî hene û nêzî çîyayê tendûrekê ye, germavên wê navçeyê pir navdar e rewşên wanî aborî , zevî û mêrg û ajaldarî pirani xelkê gîyadînê feqîr e.

Berhevkar : Ayşe IRMAK

Beşa zîmanê kurdî ji pola duyem, zaningeha çewligê

www.candname.com

 

Derbar çandname

Avatar

Dikarê vê jî bixwênê

Gelek Kurd ji mîkrofonên qenalên kurdî ditirsin

Bernameçêker, Mehdî Mutluyî ji Ortadogu Newsê re diyar kir ku naveroka bernameyan qasî teknîkê pêş …

Bersivekê Binivîsêne

Epeyama we nayê weşandin. Qadên pêwist bi * hatine nîşandan.