Çarşem , 3 Hezîran. 2020

Nivîsxane

Dostaniya Xeyrî Misilmana

Çawa ku sînorê dostaniya me Xwedayê mêhrîban di Qur’ana pîroz de nîşanî me daye. Ew nişana jî wusaye; Rebbê Alemê di Qur’ana pîroz de, di sûreya Maîde- ayeta 51 an  da; “Hey gele yên ku bawerî anîne, Cihu û Filehan ji xwera nekin dost û piştevan. Ew xwe bi xwe, ji hevra dost û piştekin. Çaxa mirov vê ayetê dixwîne …

Bêhtir Bixwîne »

Di Çawkaniyên Îslamî de Suryanî

Xweda di Qur’ana Pîroz de dibejê; ‘... Duvrê ji bo hûn hevdû nasbikin Me we veqetand netew û êlan. Bêgûman li ba Xwedê ê kû bi teqwaya xwe bilinde ê herî bilindê we yê.’ (Hucurat / 13) Yanî Xweda mirov netew netew afirandîye ji bo ku mirov hev nasbikê.

Bêhtir Bixwîne »

Bi Gote Got Meriv Naçe Cot…

Belê ev gotineke pêşiyên Kurda ne, em îro li der dora xwe dinêrim gelek kes dibêjin “ez Kurd im, ez ji bo zimanê Kurdî heme, ez dixwazim bila zimanê Kurdî bibe zimanê fermî, bila bi zimanê Kurdî perwerdehî were dîtin,” û gelek kes jî xwe wek parêzvanê zimanê Kurdî nîşan didin û her dem doza zimanê Kurdî dikin, dibêjin em …

Bêhtir Bixwîne »

Çîroka Agît (1)

Dem diçe, demsal diçe, her tişt peyder pey digûhere. Mîrov nikare bigêhîje demê, her wiha paşda dimîne. Lewra axîna paşerojê dike, di destan de tiştek namîne, ew demên xweş wek avekî zelal diherike û diçe, ji kefê destên mîrov de dixujike/dişehite, dihele, wekî xewnek xilas dibe û dîsa dubare nake.       Hîn caran dem tiştên gelek xweş derdixê holê û mîrov …

Bêhtir Bixwîne »

Antolojiya Çîrokên Kurdî

Li Swêdê bi kurdî û li Stenbolê bi tirkî ”Antolojiya Çîrokên Kurdî” hatin weşandin. Helbet herdu antolojî newekhev in. Ya kurdî du cîld in û gelek berfireh e. Ya tirkî cîldek e û têde 43 nivîskarên kurd û çîrokên wan hene. Bala min kişand, di nav nivîskarên kurd yên bakurê Kurdistanê de tenê yek nivîskareka jin – Yildiz Çakar – heye. Ji başurê Kurdistanê yek –Serferaz …

Bêhtir Bixwîne »

Seydayê Serhedê (Şehîd İzzettin Yıldırm)

Sal 1946, ji paşila çiyayê Agirî zarokekî bi navê Îzeddîn çavê xwe li dinyayê/gerdûnê vekir.  Jiyan li gundê Panosê Kizilkayayê weke zivistanê dijwar bû. Îzeddîn ji ber bê derfetbûnê, di zarokatiya xwe de, dest bi xebatê kir. Dixwest ku di hêla aboriyê ea alîkariyê ji malbata xwe re bike. Demekê şûnda dest ji xebatê berda û riya ilmê girt. Di …

Bêhtir Bixwîne »

Zarokên Bi Madeva Girêdayî

Aferînerê kaînatê, mewcûdat û hebûn ji bo jiyanê çê kir; jiyan wek keşafê mewcûdatê û di navenda çembera hebûnê de cih girtîye. Jiyan ji wekî çemberekê îcad û înşa kiriye; însan ji kiriye navenda xêza heyatê. Bi kurtayî her tişt ji bo mirov û însên çê bûye. Çawa ku ‘İsmê E’zem’ heye, herweha ‘Naqşê E’zem’jî heye; ew jî ÎNSAN E. …

Bêhtir Bixwîne »

Nameyek ji Dayika Min Re

Mêzeke, Bê Mirovan û Pirtûkan Çi Aniye Serê Min!  (Nameyek ji Dayika Min Re) Dayê! Êdî bes gazinan ji nedîtina min bike?! Mirovan, serboriyên jiyanê û pirtûkan ez bi formeke din guhertime. Êdî ez nema ew Selmanê berê me. Ewê ku te jêre digot: Qurmiçiyo! Ev deh car ez ji te re dibêjim; wan berxan derxîne ser bênderan.. Wan mirîşkan …

Bêhtir Bixwîne »

Herê Herê Lawo

Li hemdê Xwedê şikir. Ji ku destpê bikim nizanim. Ka ez êş û elema xwe çawa bînim ziman, ji bo dilê bi wijdan. Ez im, wîî ez! yê ji war û diyarê xwe bi darê zorê hatiye koçber kirin xalê heftê salî, xaltiya pîr û kal. Girîyê min, axîna min, zarezara min qey nayê seh kirin li kolan û meydanê …

Bêhtir Bixwîne »

Xeyalên Sêwî

Tîrojên rojê di nava perwazê şibakê de xwe di berdan jûra tê de razayî. Bakî bêdeng dipêlpêlandin perdê odê. Bêhna bihuştê dihat ser pozê wê. Roj roja şahiye bû, roj roja dilgeşiyê bû. Mîna çûkên azad ku geh difirî ser çiya didanî, geh dihat ser çîçekên rengîn didanî, geh ser dîwarê xanî, geh ber şibakê didani. Ew jî wusa bi …

Bêhtir Bixwîne »