Yekşem , Tebax 18 2019
Destpêk / Wêje / Helbest / Birayê Xayîn

Birayê Xayîn

Demek hebu du bira,

Herdu rabun li wira.

      Herdu  kolan erd û ax,

      Ji bona qesr û qonax.

Bawerî bi hev anîn,

Bo xanî bingeh danîn.

      Nerm kirin kils û herî,

      Kevir anîn berderî.                                     

 Tev xebitîn jin û mèr                                                                             

Ji bilè ewè bè xèr.

    Mîna gayekè zexel

    Wî çav berda bu mexel.

 

Bè dengî li bendè bu,

Xebat ne karè wî bu.

    Tim rudinişt ew li per,

    Kesekè neçu li ser.

Gotin neçun guhèn wî,

Xerab nebu cîhè wî.

    Kesekî negot bira,

    Carekî were vira.

Çima tu nayè civatè,

Nakevî nav xebatè.

    Carek çîye  ku bixwe,

    Nexist xanî keda xwe.

Mirov mîna morîstan,

Xebitin bè rawestan.

    Hînka bèr û  hîn bivir,

    Kişandin ax û kevir.

 

Bo ku zu lèkin xanî,

Hînan ji wan av anîn.

    Dest pèkirin ji serî,

    Bi kevirèn çèkirî.

Zarok û zèç tevayî ,

Bilind kirin  avayî.

    Pir xebitîn meh û sal,

    Idî bibun xwedî mal.

 

Li wan neman dest û pî ,

Lè kirin qesra sipî.

    Derî pace li ber xistin,

    Cil û  erdè raxistin.

Runişt birayè karker,

Yek hat raweste li ser.

    Got ez birayè te me,

    Şirîkè  mala we me.

Xanî yè min û teye,

Jor yè min jèr è teye.

    Bè destur çu ber xanî,

    Navè xwe li ser danî.

 

Nivîsî li ser derî,

Yè mine navè ser

    Ezim birayè mezin,

    Ev avahî tev è min.

Birayè karker got çima,

 Tu li xani bu tima.

    Berî em lèkin xanî,

   Min bawerî bi te anî.

Ez xebitîm pir bètir,

 Min anî ax û kevir.

   Xanî lè bu li vira,

    Tu li kubu ey bira.

Xebat diçu zora te,

Ïro mal hat bîra te.

    Xanî hemu keda min,

    Te tu tiştek neda min.

Xanî hemu min çèkir,

Te hat navè xwe lè kir.

    Qey nabîne çavèn min,

    Ka li kuye navè min.

 

Wekî malè bavè xwe,

Te li ser danî navè xwe.

    Ji bo çîye çi sedem,

   Aw ha dikî tu her dem.

Ger dixwazî biratî,

Nexe dilan sewatî.

    Tu bixwazî wek hevî,

    Mal parîke bi nîvî.

Xanîyè min û  te tev,

Herdu nav deyne ber hev.

    Birayè bi fen û  xayîn,

   Dike bibe herdu din.

Got çavè xwe  vek binhèr,

Tev yè mine jor û jèr.

    Ezim xwedyè xanyè nu,

    Tu derkeve here zu.

Bo çi li vir runiş tî,

Ezim xwed yè her tiştî.

   Tu tiştekî din heye,

   Bazara  min û teye

Peyman deynim bi te re,

Guh bide min ji xwe re.

 

   Tucar ji min negre rik,

    Bi xebite bi nèzîk.

Ezè runèm li malè,

 Tu bîne qutè salè.

   Razèm li ser textè zèr,

   Tu berjèr be qata jèr.

Ezè bixwim goştè kar,

Hestî ji te re gelek  par.

    Genim yè min  ceh yè te,

    Du par yè min yek yè te.

Ezè runèm li eywana ,

Tu xwedîke heywana.

    Ezè sar bim  li hespè,

   Tu bi meşe tim bi pè.

Tèkevim kèfa dinè,

Tu jî çèke xwarinè

    Tim bigerim hawir dor,

    Tu paxişke jèr û jor.

 

Ezè bibim sermîyan ,

Tu bibe karè pîyan.

    Nadime te avayî,

    Ji te re bèjim kinayî.

Ez axa û tu xulam,

Bazar eve ey zilam.

    Tiştè ku bèjim eve,

    Tu naxwazî derkeve.

çend sal borî vè rengî,

Birayè karker kir dengî.

    Rabu ser xwe jè re got,

    Idî  ez naçime cot.

Ne xulam û axatî,

Ez dixwazim biratî.

    Ev çend sale kole me,

    çewan birayè te me.

Ez dizanim çewane

Biratî ne wihane

    Bira bira nakuje,

    Ü xwîna wî namije.

 

Pir kişand ji vî destî,

Ez mame çerm û hestî.

    Tu mirovek bè bextî,

    Wek mirina bè wextî.

Bo ku dilè te reşe,

Ev biratî nameşe.

    Birayè xayîn bersîv da

    Zède lingè xwe rada.

Serî bilind kir got wî,

Xwedîyè xanî ne tuyî.

    Mal dè û  bavè min,

   Wanè liser navè min.

Ku çi hebe yè mine,

Qet para te tè nîne

    Her xulam û her xulam

    Xwarin nîne bo te nan.

Mal û zevî rez û pez,

Lewre xwedî ezim ez.

    Birayè karker got nexèr,

    Ez ji te bome zivir.

 

Ez dibèjim  wek hevî,

Tu ji vî yekî direvî.

    Tim  dibèjim biratî,

     Bo vî nakî tebatî.

Li min diki çav sorî,

Naqede  zilm û zorî.

    Bo xwe mal milk dixwazî,

   Bo min jî belengazî,

Tu dev nermî pişt hişkî,

Wekî mar û dupişkî.

    Virda wirda xwe didî,

    Bè dengî bi min vedidî.

Aw ha nabe li bal hev,

Jîyan buye tev li hev.

    Li vir nema biratî,

    Bese  idî koletî.

Cihè dibim ez bixwe,

Bo jîyanek serbixwe.

     Nîvekî xanî yè  mine,

     Cihè bun mafè mine.

 

Ezè ji te cihè bim,

Nabe cîhè ku lè bim.

    Birayè xayin rawest,

    Per û baskè wî şikest.

Bu zingîna  dirana,

Gazî  kire cîrana  

    Biqèrîn û bi hewar,

    Rabu kire qare qar.

Got binhèrin li vira,

Şer dixwaze ev bira.

    Wer bibînin ji xwe re,

    Birayè min neyare.

Ev dibèje cihè bun ,

Safî bikin idî hun.

    Wekî hun jî dibînin,

    Ez û wî tev dimînin.

Ma qey em ne birane,

Va hun jî li virane.

    Çi te da min buye lè,

    Tev yè mine cîy ku lè.

 

Cîran hatin ji bo wan,

Ka bèjin me va dewan.

  Em nizanin derdè we,

    Safî bikin hun bi xwe.

Lè hinekî cînaran,

Baş axivîn ji bo wan.

    Kirin qisè gelek xweş,

    Derket holè ruyè reş.

Gotin em jî dizanin,

Ko hûn her du biranin.

    Yè we yeke bav û dè,

    Em dibèjin bo xwedè.

Ger bè gotin birastî,

Li vir heye zor destî.

    Hûn yek axa yek xulam,

    Pir nexweşe ev meqam.

Ger hûn dibèn biratî,

Bila rabe  axatî.

    Ev deng çu birayè xayîn,

    Bi bu wekî har û dîn.

 

Got hûn hemu dijminin,

Alîkarè birayè dinin.

    We şer xiste nava me,

    Bo hûn werin şuna me.

Mal yeke nabe du par,

Yè minin ev cîh û war.

    Hûn qet nakin hèvî,

    Ez mal nakim nèvî.

Ez û wî birayè hevin,

Ji nava me derkevin.

    Hûn cînar tev neyarin,

   Pir xayîn û hevkarin.

Dinya li min bun dij min,

Kesek neman dostèn min.

    Kes xwe nedin dora wî,

    Ezè bînim qira wî.

Birayè karker got bira,

Guhè xwe bide vira.

    Ger ku ez nebu ma,

    Dè xanî tune buna.

 

Keda mine ev xanî,

Vè yekè baş dizanî.

    Tim li şere berè te,

    Gotin nakev serè te.

Dibèjim ez mirovim,

Ne gîhame  ne hovim.

    Va li vir zarokè min

    Kur û keç û bukèn min,

Wargeha bavè meye,

Runiştin  mafè meye.

    Ez dibèjim vè gavè,

    Min tucarî şer navè

Ey birayè kone van,

Carek veke van çevan.

    Idî nabèm bindestî,

    Va kèr gihîşte hestî.

Belè tu pir bext reşî,

Tu nayè rè bi xweşî.

 

    Min bawere  vè yekè,

    Aşîtî nabe bè çekè.

Ger tu mèrî derkev der,

Ez dibèjim şer û şer.

    Gava qala şer dike,

    Birayè xayîn deng dike.

Dibè hewar ev kîye,

Ïjar şer j ibo çîye.

    Bi gazin û bi awaz,

    Got tu buyî cuda baz.

Pişt re bang kir gundîya,

Gote rabin ser pîya.

    Ev birayè teşqela,

    Serè min buye bela.

Gundî gotin neke deng,

Dinya li te buye teng.

    Kesek nîne ker û gèj,

    Te xwest vè serè qirèj.

Te dest da ser malè wî,

Milkè bav û kalè wî.

    Karè teyè bè mafî,

     Ev yek  qet nabe safî.

 

Birayè xayîn nekir der,

Çu ser birayè kar ker.

    Got qet neke dengè xwe,

    Here runè li  cîhè xwe.

Ez didim te av û nan,

Ez xwedî me tu nèvan.

    Ka li dora xwe bimèz,

    Her gav ezim yè bi hèz.

Tu him qels him lewazî,

Bi ser de cuda xwazî.

    Pèş de diçî tu gelek,

    Ez  bikim çerx û felek.

Gelek baş tu dizanî,

Nadi me te ev xanî.

    Birayè kaker xwe ker kir,

    Malbata xwe hişyar kir.

Got rabin çara me nema ,

Tev de hildin şur riman.

    Dest dane hev wan li wir,

    Dè û bav û keç û kur.

Tev de bi hev re rastî,

Hilweşan din zor destî.

    Xanî xistin destè xwe,

    Mizgîn dane dostèn xwe.

Ji holè rabu ev xayîn,

Idî nema  şer û şîn.

    Karker li xanî runişt,

   Jîyan  jè re bu bihist.

Dawîya xayînan  eve ,

Rastîyè her bi ser keve. 

       Feyzî Mîrhesen

Derbar çandname

Avatar

Dikarê vê jî bixwênê

Perîya Min

Perîya min tu wek bazî wa çavên te dûr dibazî wek xezalek gerdengazî jîrî zanim …

Bersivekê binivîsin

Your email address will not be published. Required fields are marked *