Şemî , 28 Sermawêz 2020

Bi Çend Hevoka “ÎNSAN” – Mîr MILANÎ

Êş, keder, xemginî, nexweşî û destêşî tenê ne wesfa/hesleta însên e, lewra ajal jî êşê dikişine, xemgîn dibe û bi êşa laşê xwe dikeve cenceretek mezin..

Gelo tenê wesf û hesletên însaniyetê çi ne û li ser jîyana însên bi çi şêweyê/şeklî diyar dibe?

Ev pirs hem hêsane/asan e hem jî zor e.

Rastiya vê gotinên me de heqîqetek ê gelek girîng û bi wate heye. Sedema afirandîbûna însan, di Qur’an’a Pîroz de peşkeş kirin û vê qonaxê de meriv dizane ku, em ji heywanat û nebatatan cûdanin û çêkirina hemû tiştên xuya û tiştên bi çav nayê dîtin, bi poz nayê bêhnkirin, bi guh nayê bîhistin û bi destên bûjenî nayê girtin, ji bo me ne.

Çima hebûna însan evqas girîng e?

Bersiva vê pirsê him asan e û him jî zor e. Çawa?

Yên ku berê xwe dide Xweda yê mezin û dilovan, ji wan re ev pirs asan e û ji aliyê van, bersiva vê pirsê bi dilekî germ, dilekî aramî û bi kelecanek e mezin tê dayîn..

Lê ji bo bi tevahî bi aql, hiş, rih û bedena xwe, ji Xweda yê ‘‘ yên tên dîtin û yên nayê dîtin’’, vegeriye, evan bersiva vê pirsê nikarin bidin û di vê astê de bê çare dimînin û direvin…

Direvin.. Direvin û xwe dispêrin bûjeniyê, xwe dispêrin hezkirin û daxwazên nefsê…

Çareseriya yekem ya însan ji vê dojehê xilas be, ‘‘Însan’’ bi xwe ye. Ya dûyem remz û nîşanê li ser însaniyetê ye û tiştên ku însaniyetê diyar dike…

Di Qur’an-a Pîroz de, xilasbûna însên hatî nîşankirin û bi lefza Xweda yê mezin hatî tesdîq kirin/pejirandin û mizgînî hatî ye dayîn..

Bê hêvî nebin..

Tenê xwe bidin li ser rêya Pîroz û ji riyên ‘talî’ dûr bikevin…

Nivîskar: MÎR MILANÎ

About Rêvebirê Çandnameyê

Rêvebirê Çandnameyê

Check Also

SÊ PELÊN MARAN

Hebû tûnebû mêrekî pir feqîr hebû. Tenê kurekî wî hebû û ew ewqas feqîr bû …

Bersivekê Binivîsêne

Epeyama we nayê weşandin. Qadên pêwist bi * hatine nîşandan.